Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017



Προσοχή , δεν φύγανε , έχουν τις μακριές άκρες τους ,που και όταν σε αχρηστεύσουν , οι " δικοί τους καθαριστές " προστρέχουν γλοιώδικα τους καθαρίζουν και τους προστατεύουν στις κρύπτες , που τους τοποθετούν σαν από επίταξη σε καιρό πολέμου. ( έτσι άκουσε κάποιος ωτακουστής).
Μέσα από τα κλεισμένα δια μερίσματα, προσπαθούσανε απόγευμα με φωνές και αλαλαγμούς " οι απέξω συνεπικουρούντες άσχετοι ! " να βρουν τα δυσεύρετα πια θύματα για σκότωμα στην κυριολεξία , μιας και όλοι περάσανε στην επάνω βαθμίδα και δείχνουν ποιόν θα " γευματίσουν " βασανίζοντά τον οι κρυπτό ναζί?
Και ας φωνάξουμε όλοι μαζί την φρουρά της προάσπισης των ελευθεριών , των δικαιωμάτων της ζωής , της νομιμότητας ΄κανένας δεν έχει εκπαιδευτεί για να τα προασπιστεί , κανένας δεν θα παρουσιασθεί!
Ο σφιχτός εναγκαλισμός του " υποκόσμου " με την πολιτικοοικονομική πραγματικότητα και η προστασία αυτών από την κρατική εξουσία , σε οδηγεί στην στυγνή εγκατάλειψη και τον θάνατο πολλάκις { μην αρχίσουμε πάλι τις αναφορές των νεκρών πολιτών στον βωμό της ? νεοταξικής ? συγκέντρωσης δύναμης και άλωσης όλων των πολιτικών σχηματισμών!}.
Άλωση των πολιτικών σχηματισμών , γιατί τους ρίξανε το τυρί , και τούτοι χρόνια περιμένοντας ,που να δούνε την κρυμμένη επιμελώς φασιστική φάκα ( δεν θα έρθουμε εμείς θα δείτε , θα κάνουμε... , θα αλλάξουμε τα πάντα , εμείς οι θεόσταλτοι( χα, χα), και από την μεγίστη όρεξη για να μας δείξουν το άλλο , μας παραδώσανε όποιον ακόμη δημοκρατικό πολίτη είχε παραμείνει αλώβητος από όλα αυτά και μας <ξεσχίζουνε> τις σάρκες τα κοράκια , που στα ύστερά τους αγαπήσανε την αριστερά??? .Και εσύ πιστεύεις ότι όλοι μεταστραφήκανε και αριστερομπολιαστήκανε και έχουμε την "αριστερά " να κυβερνάει - τι φωνάζεις αντιδραστικέ και γιατί δεν κάθεσαι βρε "κούλη " να σε σκοτώσουν , να σε λιώσουν , να σου χτυπάνε τα κόκαλα του χεριού σου , να σου μουδιάζουν μόνιμα άχρηστα πια τα τρία δάκτυλα του αριστερού χεριού σου;
Τι σου ζητάει < βρε πλέμπα > η δημοκρατία να σου διαρρήξουν το κορμί με τα ιμάτιά σου , και αυτοί ας κάνουν βεγγέρες με μαζώξεις , ,μουσικές , χαριτωμένα για άλλους χρόνους - όχι τώρα που σκοτώνουν κρυφίως και πονηρά .Με την πολύπαθη αριστερά να φαίνεται μπροστά και την εξουσία να την ελέγχουν τα φασιστικά κέντρα, που έλεγε και ο Ανδρέας από το ΄94 " ότι από εδώ και πέρα τις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς , που θα είναι αναλώσιμοι, θα τους βγάζουν τα κέντρα εξουσίας " .
Γιατί η εικόνα με 'ένα δάκτυλο να αιωρείται; γιατί έτσι φαίνεται επιθυμούν οι σκοτεινοί εγκέφαλοι να αχρηστέψουν τα χέρια μας , για να μη γράφουμε , να μη ζωγραφίζουμε , και να μη νοιώθουμε όταν πιάνουμε συμπονετικά το χέρι του άλλου , για να του πούμε είμαστε εδώ , είμαστε μαζί ?






























Τρίτη, 16 Μαΐου 2017



Προς την Διεθνή Αμνηστία , που καταγγέλλει και οργανώνει σωτηρία για τους ανθρώπους , που έχουν υποστεί βασανιστήρια και βάναυση καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους. Έχουμε κάνει καταγγελίες για κτηνώδη βασανιστήρια από τις παρακρατικές < συμμορίες> σε όλους τους ελληνικούς φορείς - θεσμούς ,και ακόμη περιμένουμε κάποιο βήμα ελέγχου και τιμωρίας ( που τέτοια εποχή και τέτοια τύχη ) ή έστω φραγμού στο συνεχόμενο έγκλημα . Ποιό 'εγκλημα ρωτάς ; μα είναι για τους ποντικούς αυτούς ντόπιους και ξενόφερτους , να κρύβονται μέσα στα σπίτια των "ήσυχων νοικοκυραίων" και από εκεί να παρακολουθούν τα πάντα για κάποιο μαύρο σκοπό και στόχο( για όλα τα παράνομα και τα ενέχοντα σχεδόν όλο τον ποινικό κώδικα) . Όμως δεν κάνουν απλώς την μαύρη δουλειά τους , ελέγχουν και όλους τους πολίτες ,που φαίνονται στην ακτίνα τους και επιλέγουν εκάστοτε ένα θύμα για να αρχίσουν με τα "χημικά " να τον καθιστούν ένα άυπνο "ζώο" πια και όχι άνθρωπο , που αυτό το ζώο , εμει΄ς , προσπαθεί από το ένστικτο αυτοσυντήρησης στην αρχή να κινείται συνεχώς και δεχόμενο " ηλεκτρομαγνητικά κύματα " μαζί με τα χημικά , να υποφέρει και οι παρακρατικοί "λεβεντοναίτες - μασόνοι" να το φχαριστιουντα ναρκωμένοι και κανιβαλισμένοι αρκούντως .
Έχουν δική τους ορολογία , κανόνες φρίκης και δεισιδαιμονίες , πρέπει να χτυπάνε κάποιους πολίτες ΄-θύματα για να υπάρχουν αυτοί και να έχουν την εξουσία και να προμηθεύονται για τούτο ότι κρατάει τα κέντρα εξουσίας στο σατανικό αυτό νεοναζιστικό παγγκόσμιο; ελεγχο των κοινωνιών και των κρατών.
Βασανίζουν κόσμο , έχουν ελέγξει τους περισσότερους και άλλους τους εκβιάζουν , άλλους με ΄κολπα χτυπώντας ( η ψυχολογία γαρ ) στην μοναδικότητα του ναρκισισμού τους , και μια άλλους που βρέθηκαν χωρίς να γνωρίζουν τίποτα , χωρίς τη βούλησή τους ( την είχαν <γραμμένη με κοκκινο μαύρη μελάνι >) , να ψεκάζονται με καρκίνο και να ακολουθούνται κατά πόδας μέχρι να σε στείλουν ή αυτοί στον " παράδεισο ή την κόλαση του Δάντη" θάλεγα ) ή απομονωμένος και χωρίς ελπίδα βοήθειας να τους προσφερθείς ως ιδανικός αυτόχειρας. Γιατί απομονωμένος και χωρίς ελπίδα βοήθειας ; Γιατί τα θύματα , που βάζουν , μάλλον δείχνουν τα τρωκτικά για να χτυπάνε ( για να έχουν αυτοί μεγαλύτερη δύναμη από τους άλλους σχηματισμούς ) , πρέπει με γκεμπελισμούς και ψεύτικες κατασκευές , που να πείθουν όμως < γνωρίζουν οι από πάνω τους άριστη ψυχολογία των μαζών και των ατόμων > να σε απομονώσουν από την οικογένεια σου , τους φίλους και γνωστούς ΄να σε χρίσουν ως επί το πλείστον τρελό , άρρωστο , κακόβουλο ΄ και μετά θα είσαι εύκολη λεία για να χτυπάνε τα άρρωστα ένστικτα των "φασιστικών αυτών τεράτων " . Αν σε τελειώσουν "ναρκωμένοι " , όπως είναι συνήθως ή αφιονισμένοι από την εγκληματική τους μέθοδο , την ανθρωποφαγία τους και την αρρώστια για δύναμη , τότε ποιός θα σε αναζητήσει , μη και ανακουφισθούν θάλεγα οι γύρω σου ( αφού είχαν καταφέρει να τους γίνεις πρόβλημα ) . Όπως αποφεύγουν έναν βαριά νοσούντα οι "υγιείς " , που δεν θέλουν να φορτωθούν προβλήματα άλλα και ζητούν την ευχάριστη ατμόσφαιρα συνήθως.
Απευθυνθήκαμε στην διεθνή αμνηστία , απευθυνόμαστε εκ νέου , ευελπιστούμε οι εκκλήσεις για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων ( πως αλλιώς θα είσαι άνθρωπος ;)να εισακουσθούν και να βρουν τον τρόπο να σταματήσουν αυτή την τραγωδία για τους βαλλόμενους πολίτες και για την χώρα.

Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017
























Όλα τα κακά έχουν εισβάλλει από το πρωί ΄και γυρίζεις το βράδυ σπίτι ξέροντας ότι στις φωλιές των "αρουραίων " δεν βρίσκεις μέτρο να ακουμπήσεις ,να ξεκουραστείς , και εκεί ανακαλύπτεις ότι οι γωνιές των αρουραίων όσο έλλειπες πληθύνανε.
Και εσύ που τις εντόπισες , απέξω μαύρες και γυαλιστερές , μόλις ξεφόρτωσες το σακίδιο με τα πράγματα σου και το μισοτελειωμένο μπουκάλι νερού στο χέρι ΄ πήρες το μονοπατάκι για την " νυχτερινή βάσανο " στο σπίτι σου; 
΄ που το έχουν καταλάβει στην ουσία και αυτό ( αφού δεν σε αφήνουν με τις οσμές και τα "φασιστικά γυμνάσια να ησυχάσεις όπως όλοι οι καλοί κανονικοί άνθρωποι) ΄ - γιατί ο τάδε στην εκδρομή που σε συνάντησε , ανυποψίαστος εσύ , δεν τους γνωρίζεις ? δυστυχή? σε έδειξε ίσως και με τον ψίθυρο στα τσακάλια - ΄που βρήκες γυρίζοντας , σε έδειξε η τάδε "θείτσα ή ο τάδε θείος " εκεί που ήπιες μια μπύρα και έφαγες ένα δευτερόψαρο , γιατί οι "σκατάνθρωποι έχουν πληθύνει σαν τις αμέτρητες δηλητηριώδεις τσούχτρες ,που έχει γεμίσει ο Κορινθιακός ( Αλεποχώρι , ψάθα..).
Ούτε ένα μπάνιο , έκανες τόση διαδρομή και επέστρεψες στην φωλιά με τους κρυμμένους γύπες πεινασμένους με τα αλχημιστικά δισειδαιμονικά , που ο αρχηγός της συμμορίας αυτής μας παίρνει κατά πόδας και πιάνουν όλο τον χώρο ( μεταμφιεσμένοι πότε σε - αρπαχτόπουλοι και πότε σε δοσόπουλοι - που με περισσή κτηνωδία ,σαν κατακτητές χτυπάνε τους αδύναμους ,που το
"γαμοσύστημά μας" έδωσε σαν ομήρους και σάρκες για τα κιτρινισμένα δόντια τους( τόσα χρόνια αυτή την δουλειά κιτρινίσανε τα σαπιοδοντά τους ).
 Αυτό που με < οργίζει > περισσότερο είναι που μας φέρονται σαν σε σκλάβους ή σαν κατακτητές , που κάποιοι υπάνθρωποι καλοθελητές της ρουφιανιάς και του μπερτοδουλισμού το υς δίνουν ανερυθρίαστα τον δικό μας χώρο ΄όπως και τα σπίτια τους και τα υπάρχοντά τους για να γεννάνε τα φίδια του νεοναζισμού και της αρρώστιας την μαύρη εποχή που ο φασισμός καλπάζει .




{ { αποπάσματα από Λοράν Γκοντέ " Κάτω απόν τον ήλιο του νότου " } }
- Και ο αναβάτης μουρμούριζε μέσα από τα δόντια του λόγια που εξατμίζονταν στη ζέστη. « Τίποτα δεν θα με νικήσει . Ακόμα και αν ο ήλιος σκοτώσει όλες τις σαύρες των λόφων, εγώ θα αντέξω. Τόσο καιρό περιμένω . Ακόμα και αν η γη φυσήξει και τα μαλλιά μου πιάσουν φωτιά , εγώ ξεκίνησα και θα φθάσω στο τέλος ».
- Και έτσι πέρασαν οι ώρες , μέσα στο καμίνι που έσβηνε τα χρώματα. Επιτέλους, σε μια στροφή του δρόμου , φάνηκε η θάλασσα . « Φτάσαμε στην άκρη της γης » σκέφτηκε ο άντρας. .
- Η θάλασσα ήταν εκεί . Σαν ασάλευτος νερόλακκος , που υπήρχε για να αντανακλά τη δύναμη του ήλιου…..
- Μόλις ο άντρας έφτασε στα πρώτα σπίτια του χωριού , μουρμούρισε : « Αν έστω κι ένας τους είναι εκεί και με εμποδίσει να περάσω , θα τον λιώσω με τη γροθιά μου » . Παρατηρούσε σχολαστικά την κάθε γωνιά του δρόμου. Όμως πολύ σύντομα ησύχασε . Η επιλογή του ήταν σωστή. Τέτοια ώρα το χωριό ήταν βυθισμένο στο θάνατο. Οι δρόμοι έρημοι . Τα παντζούρια κλειστά . Και τα σκυλιά ακόμη εξαφανισμένα. Την ώρα του μεσημεριανού ύπνου , σεισμός να γινόταν , δεν θα έβγαινε κανείς έξω . Σύμφωνα με τον θρύλο , μια μέρα , τέτοια ώρα , κάποιος που ανέβαινε καθυστερημένα από τα χωράφια στο χωριό πήγε να διασχίσει την κεντρική πλατεία. Ώσπου να φτάσει στον ίσκιο των σπιτιών , ο ήλιος τον είχε τρελάνει. Λες και οι ακτίνες του είχαν κάψει το κρανίο. Όλοι στο Μοντεπούτσιο την πίστευαν αυτή την ιστορία. Η πλατεία ήταν μικρή , αλλά όποιος τολμούσε να τη διασχίσει τέτοια ώρα ήταν καταδικασμένος σε θ’ανατο.
…Όλο το χωριό βλέποντας να περνάει το φέρετρο , είχε την αίσθηση πως είχε έρθει το τέλος μιας εποχής. Δεν έθαβαν μονάχα τον Ραφαέλε , έθαβαν όλους τους Σκόρπα-Μαλκατσόνε. Έθαβαν τον παλιό κόσμο. Εκείνον , που είχε γνωρίσει την μαλάρια και τους δύο πολέμους. Εκείνον που είχε γνωρίσει τη μετανάστευση και τη μιζέρια. Έθαβαν τις παλιές αναμνήσεις. Οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα. Και δεν αφήνουν κανένα ίχνος. Ο Ραφαέλε έφευγε από το Μοντεπούτσιο και , στο πέρασμά του, όλοι οι άντρες έβγαζαν το καπέλο τους κι έσκυβαν το κεφάλι, ξέροντας πως δεν θα αργούσαν να χαθούν κι αυτοί με τη σειρά τους και πως τα ελιόδεντρα δεν θα έκλαιγαν γι΄αυτό .
























Τι να σκεφτόμαστε στην χώρα των κατακτητών ναζί που είχαμε την ατυχία να βρεθούμε. ; 
Αλωνίζουν οι έμποροι του λευκού θανάτου και των μετάλλων και η πολιτεία παρακολουθεί τα θύματα τους πολίτες που τους έχει δώσει , ανθρώπινες σάρκες στα χημικά? μα είναι πιστευτό θα αναρωτηθείς και όμως τα " παρανοϊκά ψεκαστηρια" τα πληρώνουν ,
 τα ποτίζουν ,τους δίνουν και ανθρώπινα αθώα θύματα να σκοτώνουν ,και όλα αυτά για μα μην τάχα τους ρίξουν από την εξουσία. 
Βασανιστήρια την νύχτα περισσότερο ,που δεν μπορείς να κινηθείς εύκολα και την ήμερα
,για να μας έχουν σαν ανθρώπινες ασπίδες για να μην τους συλλάβουν.
και να σκορπούν τον θάνατο σε όποιον πέσει ο κλήρος.

 Κάποιος επιστήμονας θα γνωρίζει τι συμβαίνει με αυτά τα χημικά δηλητήρια που ψεκάζουν τα σπίτια μας , πρέπει να πεθάνουμε στην αγνοία και στην μη αντιμετώπιση .; όλα και όλοι πουλημένα στα παράκεντρα των συμμοριών, μας σκοτώνουν χωρίς τιμωρία ,άλλα αόρατα και με την έκπληξη των περιοίκων μετά στο τέλος σου.

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017


Και από τους συμπαθείς ποντικούς του μυθιστορήματος  ,
στους  σκοτεινούς  αιμοβόρους  ανθρωπόμορφους ποντικούς , που έχει πλημμυρίσει ο τόπος .
Έχουν βγει από τις παλιές  τους τρώγλες  και μεταμφιεσμένοι  με τρίχωμα στιλπνό και αγωνιστικό  με σηκωμένες τις  καλογυαλισμένες τρίχες  τρέχουν παντού όπου υπάρχει εκδήλωση με κόσμο .Αν βρεθείς  στις συγκεντρώσεις τους με το "πασπάλισμα δημοκρατίας αυτές πάντα να συμβαίνουν ",  για να προσελκύουν τα υποψήφια θύματά τους ,  ίσως αν έχεις βασανισθεί πολύ και κρατάς στατιστικές επαναλήψεις   ΄-  τότε να αντιληφθείς ότι ο νεο ναζισμός είναι δίπλα σου , είναι πίσω από τα " πολιτικά και αντιπολεμικά  καλέσματα με ταινίες και ντοκυμαντέρ και στο τέλος η πλούσια συζήτηση με τους "[πασπαλισμένους προβληματισμό και ανθρωπισμό  ποντικούς ] , τότε αν  και  δεν φύγεις στο  μισό της ώρας θα βομβαρδισθείς με τα κατάλληλα προιόντα πολέμου.
Αλλά αυτοί οι ανθρωποι κάνουν εκδηλώσεις για σένα μικρέ αναλώσιμε ανθρωπάκο , για να σου δείξουν την  κτηνωδία των πολεμοκάπηλων , αυτοί έχουν τα έξυπνα "γκατζετάκια" , δεν τους αντιλαμβάνεται κανείς όταν σε στουμπώνουν χημικό καρκίνο , γιατί θέλουν τους άλλους ήσυχους αφελείς για τα σχέδια αλώσεως ξανά του κόσμου από τα σκοτεινά σκοταδιστικά κέντρα εξουσίας.
Τους αντιλαμβάνεσαι πρώτα ο ένας με το κινητό και τα ακουστικά να παλεύει να βρει τα ύποπτα προγράμματα για να "σκοτώσει κανένα "ψεκασμένο με νανοίνες θύμα , που τσίμπησε και ήρθε στην εκδήλωσή σας (  και το γνωρίζει ο {πανηλίθιος } όσο ο κόσμος κυβερνάται από τους νεοναζί , αυτός δεν θα τιμωρηθεί  ποτέ;   για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των άλλων ΄ ή έως ότου δεν μας αφήσουν καθόλου τόπο να ζήσουμε και οργισθούμε τόσο και τους  εξωστρακίσουμε, όπως τους κατακτητές και τη χούντα.
Γράφουμε εισπνέοντες τα ίδια ;! χημικά , που εσπνεύσαμε από βραδύς στην κλειστή αίθουσα των " σκεπτόμενων" και οι σκέψεις να διασταυρώνονται με συλλογισμούς και στατιστικές επαναλήψεις και το συμπέρασμα αμείλικτο - βαρύ  ~ μήπως έχουν μεγαλώσει , απλωθεί και θεριεύσει τα φίδια του μαύρου παρελθόντος και οι ποντικοί τους διευκολύνουν μέσα από τις κρύπτες τους να γιγαντώνονται , σκοτώνοντας όλους όσους το βλέπουμε έντρομοι και το ξορκίζουμε 'αλλοτε με φωνές , με γραπτά , με ότι φτωχό μέσο μας παρέχει η ¨ανάπηρη  πια οργανωμένη  κοινωνία μας  ¨ .

Δευτέρα, 8 Μαΐου 2017

….  …Τα έχω πολύ καιρό .
Φαντάζομαι πως θα μπορούσα να τα πιάσω με τα χέρια αν ήθελα, 
μα όποιος πιάνει τους κροταλίες με τα χέρια ,   αργά ή γρήγορα , αρπάζει μια  δαγκωνιά. «  Απλώς δεν θέλω να το ρισκάρω».
Κοίταξε τη γυναίκα . Δεν ήθελε να βάλει το ποντίκι  μέσα.  Εκείνη είχε μετακινηθεί μπροστά στο νέο κλουβί    ΄τα μαύρα μάτια της ήταν πάλι καρφωμένα στο πετρωμένο κεφάλι του φιδιού.
Είπε ¨ « Βάλτε μέσα το ποντίκι ».
Εκείνος πήγε απρόθυμα στο κλουβί με τους ποντικούς . Για κάποιον λόγο , λυπόταν τον ποντικό , και τέτοιο συναίσθημα δεν είχε ξανανιώσει πριν.
 Τα μάτια του πλανήθηκαν πάνω στη μάζα των αναρριχώμενων λευκών κορμιών , που στριμώχνονταν για να σκαρφαλώσουν στην συρμάτινη  σίτα προς το μέρος του.
«Ποιό ;» σκέφτηκε , « ποιό θα πρέπει να πάει; »
Ξαφνικά στράφηκε οργισμένος στη γυναίκα .
« Δε θα προτιμούσατε να βάλω μια γάτα; Έτσι θα βλέπατε πραγματική μάχη. Η γάτα θα μπορούσε ακόμα και να νικήσει , κι αν το κατάφερνε ίσως να  σκότωνε το φίδι. Θα σας πουλήσω μια γάτα αν θέλετε».
 Εκείνη δεν τον κοίταζε ΄ - Βάλτε έναν ποντικό» , είπε « Θέλω να φάει »
Ο δρ. Φίλιπς άνοιξε το κλουβί με τους ποντικούς και έχωσε   μέσα το χέρι του…. Προχώρησε γρήγορα , διασχίζοντας το δωμάτιο , άνοιξε το κλουβί και έριξε τον ποντικό στον πάτο με την άμμο . « Και τώρα κοιτάξτε», φώναξε.
Η γυναίκα δεν του απάντησε ΄τα μάτια της ήταν καρφωμένα στο φίδι, που κείτονταν ακίνητο. .
Ο ποντικός προσγειώθηκε στα πόδια του , στράφηκε γύρω του και μύρισε την ρόδινη γυμνή ουρά του , και ύστερα έκανε ένα αδιάφορο τροχαδάκι πάνω στην άμμο , μυρίζοντας , καθώς προχωρούσε.  Το δωμάτιο ήταν σιωπηλό .
Ο δρ. Φίλιπς δεν ήξερε αν ήταν το νερό που αναστέναζε ανάμεσα στους πασσάλους  ή η νέα γυναίκα. Με την άκρη του ματιού του είδε το κορμί της να ζαρώνει και να κοκαλώνει.
Το φίδι κινήθηκε απαλά , αργά . Η γλώσσα τρεμόπαιζε μέσα έξω. ..
Στην άλλη άκρη του κλουβιού ο ποντικός σήκωσε ζωηρά το κεφάλι του κι ανακάθισε και άρχισε να γλείφει το φίνο άσπρο τρίχωμα στο στήθος του.
 Το φίδι κινήθηκε σχηματίζοντας πάντα μια βαθιά καμπύλη S  στο λαιμό του.
Ο νεαρός ένιωσε τη σιωπή να σφύζει ...  είπε δυνατά : « κοιτάξτε!  Έχει έτοιμη την καμπύλη της επίθεσης. Οι κροταλίες είναι δειλά ζώα . Το φίδι κερδίζει την τροφή του σε μια επιχείρηση τόσο επιδέξια , όσο και η δουλειά του χειρούργου. Δεν κάνει αστεία με τα εργαλεία του ».
 Το φίδι είχε συρθεί ως τη μέση του κλουβιού . Ο ποντικός κοίταξε,  είδε το φίδι και ύστερα συνέχισε να γλείφει ξένοιαστος το στέρνο του . …
Το φίδι είχε πλησιάσει πια .Το κεφάλι του ανασηκώθηκε λίγους πόντους απ΄ την άμμο. Ταλαντεύτηκε μπρος πίσω , σκοπεύοντας , υπολογίζοντας, την απόσταση , σημαδεύοντας .
Ο δρ. Φίλιπς κοίταξε πάλι την γυναίκα .Του  ΄ρθε να ξεράσει . Λικνιζόταν και κείνη , όχι πολύ , μια ιδέα μονάχα.
Ο ποντικός ανασήκωσε το κεφάλι του και είδε το φίδι. Έπεσε στα τέσσερα και ανασηκώθηκε , κι ύστερα – το χτύπημα . Ήταν αδύνατο να το δεις , μονάχα μια αστραπή . Ο ποντικός κλονίστηκε ,χτυπημένος θαρρείς από κάτι αόρατο.
Το φίδι γύρισε βιαστικά στην γωνιά του ….,  ο ποντικός έστεκε ασάλευτος , ανασαίνοντας σα μικρό άσπρο φυσερό.
Ξαφνικά τινάχτηκε στον αέρα και έπεσε στο πλευρό. Τα πόδια του σπαρτάρισαν για ένα δευτερόλεπτο ΄ ήταν νεκρός…..
Τα σαγόνια του έκλεισαν ξαναμπαίνοντας στη θέση τους και το μεγάλο φίδι σύρθηκε βαριά στη γωνιά, σχημάτισε ένα μεγάλο οχτάρι και έριξε το κεφάλι του στην άμμο.
« Αποκοιμήθηκε τώρα », είπε η γυναίκα . « Φεύγω και εγώ ….να το θυμάστε είναι δικό μου »…
Ο δρ Φίλιπς γύρισε μια καρέκλα και κάθισε μπροστά από το κλουβί του φιδιού.
Προσπάθησε να ξεκαθαρίσει τις σκέψεις του ..
« Ίσως  να ΄πρεπε να το σκοτώσω το φίδι. Αν ήξερα – όχι  δε μπορώ, δεν έχω που να προσευχηθώ ».
Βδομάδες ολόκληρες την  περίμενε να γυρίσει . « θα βγω έξω και θα την αφήσω μόνη , αν ξανάρθει , αποφάσισε . Δε θα ξαναδώ αυτό το καταραμένο πράγμα».
Δεν ξαναγύρισε ποτέ.  Μήνες την αναζητούσε.

(  Η μακριά κοιλάδα / Τζων Στάινμπεκ )
(η φωτό από πίνακα στο μουσείο Φρυσίρα)

Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

Αν απο τετοια ριπη χημικων καθε βραδυ εκ των ουκ ανευ αυτο και αναλογως την περιπτωση την ημερα , αν δυνηθούμε με τον ελαχιστα "καθαρο αερα ",που τους ξεφευγει ν α κοροιδεψουμε τις νεοπλασιες και επιβιωσουμε ,θα πρεπε να τ.αλλαζαμε ολα. Αναρωτηθηκες τι είναι καθε βραδυ αυτο που διαπερνα "τσουζοντας "τη μυτη και επικαθεται σαν χαρος στο συστημα της αναπνοης και παρακατω; Εχουμε αρχισει να υποψιαζομαστε ,μετα και την επισκεψη στους ωρλ( ασπρο σε βλεπω Περικλη) μηπως μας ψεκαζουν και σκονες η ρινισματα ουσιων "ναρκωτικων" περα απο τα κλασικα πια μεταλλα ινες αλουμινιου.βαριου ,κ.α ευγενη καρκινογονα (ειμαστε πολλοι στη γη .πρεπει να μεινουμε μονο 500 .000.000 ανθρωποι) , για να εχουν εναν αναπηρο λαο παντελως ελεγχομενο και στατιστικως μειωμενο αποβαλλοντας δια θανατου τους προβληματισμενους και τους ονειροπολους ?

  ----Και το επιμύθιο της κάθε καταστροφικής νύχτας 'η μέρας ,που " ψεκασμένους - ναρκωμένους" μας φέρνει κοντά κοντά  στον χάροντα , στην ωκεάνεια απογοήτευση και παραίτηση  .
Η πολιτεία ροχαλίζει , πίνει καφέ στα αμέτρητα πια coffee , βρίζεται στις λωρίδες οδήγησης , κάνει events στα sic βιβλιοπωλεία και στα ταχυφαγάδικα <ρεύεται > τον κορεσμό της πείνας τους - μα αφού πεινάμε όλοι και όχι αυτοί που πάντα πεινούσαν τώρα στην " κρίση " πεινούν περισσότερο?
<Τους " καλοπιανουν ' λ'εγοντάς τους δυο τρεις΄αληθειες συμβαντων της καθημερινοτητας αδιάφορα για αυτούς και μετά αρχίζουν και πλέκουν σενάρια δολοπλοκιών , κακοήθειας ιστορίες και κακόβουλα περιστατικά για όποιον στοχεύσουν που ακόμη και οι ευφυείς υποτ'ιθεται,   αρχίζουν να εθίζονται στο ψέμα τους και την εξύφανση συκοφαντιών .>
 Μετά αφού σε χειριστούν όλα τα χωνεύεις και συνεχώς ζητάς την "πληροφορία " τους , και φθάσαμε στο σήμερα που ούτε με το φανάρι του Διογένη δεν βρίσκεις άνθρωπο να ξιφουλκήσει και να παλέψει στα αλώνια του 'αστεως για δικαιώματα , αξιοπρέπεια , συνταγματικές παροτρύνσεις .
Και τι τα θες όλα επαφίενται στον πατριωτισμό των Ελλήνων , που;



Κυριακή, 30 Απριλίου 2017





















Και μη διανοηθεί τε να δείτε από την έκθεση documenta 14 ,  ?(  το σχόλιο φυσικά και δεν είναι αποτρεπτικό , αλλά προς σκέψη και αφύπνιση}?            που πραγματοποιείτε σε διάφορους χώρους στην Αθήνα , την ταινία στο Τριανόν " Η όψη της σιωπής " η την έκθεση με ακουαρέλλες για την τελευταία συνάντηση του παρανοικού , που αιματοκύλησε τον κόσμο και της αγαπημένης του Εύα Μπράουν !
Καραδοκούν μέσα στις αίθουσες "τα τσιράκια " των εντολοδόχων νεοναζιστών( οι ίδιοι αυτοί ποντικοί παραμένουν κρυμμένοι και προφυλαγμένοι α πό το δικό μας ναζιστικό παρα κράτος). Θα σε σκιαγραφήσουν με τους δικούς τους τρόπους και θα σε περιλάβουν κατ΄οι΄κον , με χημικά που τσουζουν μύτες , κεφάλια , μάτια , νοσταλγώντας τον χίτλερ , που πρωτοεφεύρε αυτά. 
Και όλοι αυτοί που τους ακολουθούν πως λέγονται ,είναι σαν αυτούς που χτυπήσανε πισώπλατα τον Καραισκάκη στο Φάληρο( ) , προδώσανε τους Σουλιώτες στον Αλή Πασά , ανοίξανε οι Εφιάλτες τις πύλες για την παράδοσή και την σκλαβιά μας .
Ποιός θα ζήσει από τους  "νεκραναστημένους  , ειδεχθείς ψυχοπαθε'ις " , που ορέγονται αίμα , σαν τους Ινδονήσιους  παραστρατιωτικούς ( από την ταινία) που στο ντοκουμέντο (the look of silence)  κόβοντας το "λαρύγγι " των κομμουνιστών , γέμιζαν τα τσανάκια τους με το αίμα των φρικτά δολοφονημένων και το έπιναν , για να μη τρελαθούν , έτσι ισχυρίχονταν στο ντοκυμαντέρ. 

Και όλες αυτές οι αιφνίδιες ανακοπές , οι απρόσμενοι καρκίνοι σε νέους και μεσήλικες, οι εξαφανίσεις  και μετά βρίσκονται νεκροί κακοποιημένοι ή μη  ( και όλοι κάτι ψιθυρίζουν ανήσυχοι - μα πως έτσι ξαφνικά , νέος άνθρωπος  στον ύπνο αναρρόφηση , στον ξύπνιο ανακοπή και καρκίνους από τις χημικές ίνες και τα μέταλλά τους , που μας προσφέρουν μπουκέτα θανάτου ( μα γίνονται οι ψεκασμοί για την κλιματική αλλάγή και κτλπ) - όλα για να μας ελέγξουν πλήρως οι νεοναζί και οι οικονομικοί τους εκτελεστές γίνονται!

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017





Ανθρωποθυσιων συνεχεια. Τελειωσε η εβδομαδα των παΘων , κορυφωθηκε η γιορτή της λαμπρης ' και τελος δεν εβαλαν οι εξεχοντες "υγιεις," εγκεφαλοι των εξουσοων, στις θυσιες νεων , ηλικιωμενων , αδυναμων γυναικων , στους βωμους των εμπορων ανθρωποειδων του θανατου. Στη χωρα των παλαι ποτε φιλόσοφων και των ποιητων, ενεσκυψε ο θανατος . Κανιβαλιζουν και εποφθαλιουν ο ενας τον αλλον , για να "σκαπουλαρει" ο ενας δειχνοντας τον αλλον ,γιατι για εκεινον τον αλλον, την αλλη ., λειπει ο πονος και η εξημερωση. Ετσι μπορουν και τον σημαδευουν αναισθητα τα ανεγκεφαλα κρανια
,αδεια απο νου και συναισθημα σαρκια . Και αφου θρηνεις την μια ημερα για την απροσμενη φυγη της φιλης , του φιλου παλιοτερα , του γειτονα , του αδελφου ,του γονιου ' την επομενη μερα , οπου λυσσομαναει ενας διαβολεμενος ανεμος ερχεται και η σειρα του επομενου για ανθρωποθυσια . Εισαι εσυ ,ειναι καποιος αλλος που σπαραζει σε αλλο σπιτι , αδελφος στον μυστικο πονο . Μα ποιος γενναιος θα μιλησει .ποιος θα σταματησει και θα ξυπνησει τους
"βυθισμενους " ηγετες ; Πεθαινουν πολλοι χωρις κραυγη με τον φοβο και την απορια και αλλοι τοσοι βασανιζονται και ειναι καθ οδον προς την συμφορα -.

Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017





Ποιός θα μαζέψει τις συμμορίες , που έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους σε όλη την χώρα ,με πρωτοστατούσα την Αττική , Φαλήρου ρέματα και τα περίχωρα.
Αφού κατασκοτώσουν τον κοσμάκη τα θρασύδειλα λαμόγια εως ότου αντιληθφούν ή πληροφορηθούν από το "πανέτοιμο ανά πάσα στιγμή " δίκτυο " ,που ελέχγει με μεγγελικές μεθόδους όλη την περιοχή τους , τότε ησυχάζουν και περιορίζουν την αναγνώριση μέσω χημικών της κατάστασης.
Συμμορίες ,που έχουν τρομοκρατήσει τους πάντες , ακόμη και τους αρμόδιους για την δίωξή τους , οπότε δρούν ανεν'οχλητοι σαν υπόκοσμος και κολομβιανοί μαφιόζοι.
Τώρα αφιονισμένοι , αφού χτυπήσαν κεφάλια , με όλων των ειδών τα δηλητηριώδη χημικά , και άλλα διεστραμμένα του κανιβαλισμού τους όπλα , έπεσαν στους καναπέδες της φιλοξενίας για να αναπαυθούν ικανοποιημένοι , πάλι τα κατάφεραν και νίκησαν την νόμιμη αρχή και εξουσία , πάλι τους καπέλωσαν , πάλι λάθρα θα ξανασκοτώσουν την επόμενη βραδυά ή και μέρα.
.Και πάλι γεμίσαν με δύναμη και κρατήσαν τις υποσχέσεις τους για το κακό , για την επιτυχία του παγκόσμιου κακού , δηλ του νεοναζισμού. -
- Εμείς οι ιθαγενείς πάλι άυπνοι υπνοβάτες , στην βορά δοσμένοι και στα σαγόνια τους , για να επιτελέσουν σώοι και ανέγγιχτοι οι "κακοποιοί " το καθημερινό πια πάρε δώσε δύναμης και μπότας καταχτητή.

Σάββατο, 1 Απριλίου 2017



Γεμάτος ο χώρος και ο τόπος από την άνοιξη ,
αλλά οι συμμορίες που λυμαίνονται τον τόπο μέσα από το σκοτάδι  και τις γρίλιες των παραθυριών του παρα-κράτους αφήνουν  τα τοξικά τους απόβλητα να σκοτώνουν την ζωή  , και να περιφέρουν τον καρκίνο πάνω " στα κομμούνια " ή στους " δημοκρατικούς" .
Όλοι ξεχύνονται στο φως και τα " μαύρα ανθρωποειδή " κρυμμένα μέσα σε δωμάτια με κλειστά παντζούρια , μέσα σε " οικογένειες " ( καθώς πρέπει ) όλοι τουρλού τουρλού αντάμα , ηλικιωμένοι , γιαγιές , ηλικιωμένες και νεώτεροι  νάρκισσοι μπλέκονται σε ένα κτηνώδες παιχνίδι εξουσίας!!!
Ποιόν θα "σκοτώσουμε χτυπώντας τον αλύπητα;"
Μα όχι τις αγίες συγγένειες , που άφησαν στην άκρη τους ηθικούς ενδοιασμούς τους , την αστική 'η μικροαστική ηθική τους και ανακατεύουν την τράπουλα με κάποιους που τους οδηγούν στα ασφαλή λιμάνια της εξουσίας ,που έρχεται για αυτούς με ανεμίζοντα πανιά!
Τον ξένο θα φάμε , θα τους είπε η "κομματική μαντάμ" , που κανόνισε τον ύπνο , τα σέα και μέα της μυστικής φωλιάς των ανθρώπων ,που θα εργάζονται από τώρα και πέρα για την έλευση του δικού τους σωτήρα /?
Και όλοι οι συνδαιτημόνες  με ασταμάτητη σιελόρροια    θα συμφώνησαν με ικανοπιοημένα ο καθένας για τους δικούς του λόγους τα φιδίσια ματάκια τους.
Ο ένας ίσως για να προστατεύσει τα δικά του βλαστάρια , που ίσως σπουδάζουν στο εξωτερικό , ο άλλος για να προστατεύσει τα δικά του βλαστάρια , που ίσως έχουν ανοίξει δουλειές  στον τόπο μας  και ανασφαλείς στο σήμερα πήρε την εγγύηση να μην τα αγγίξουν . Να !
οι ξένοι που φτάσανε εδώ είναι για την ανθρωποφαγία μας ο΄τι χρειάζεται και αύριο που θα είμαστε εμείς και οι δικοί μας ( το υποσχέθηκαν τα κρυμμένα λαμόγια , οι οικονομικοί εκτελεστές ) θα έχετε μερίδιο καλό στο ζύγισμα.
Και οι ανόητοι προγραματισμένοι πίθηκοι το πίστεψαν !!! και κανιβαλλίζουν 'όλοι τους με αρχιμάγειρους τους χαμαιλέοντες  ιππότες του σκότους , που αλλάζουν όψη και πουκάμισο ανάλογα ποιος άνεμος εξουσιαστών φαίνεται να επικρατήσει .?
Στη φωλιά του κούκου , που είμαστε , ( δεν προλάβαμε το φευγιό ) όλες οι εκκλήσεις , οι καταγγελτικές φωνές  πήγαν στους πέντε ανέμους , ίσως να ακουσθούν στην μακρινή Ευρώπη , όχι εδώ στην χώρα των "περήφανα σημαιόπληκτων κατσαπλιάδων και  αδιάβαστων δούλων " .
 - Η χώρα μας καταδικάστηκε για την βαναυσότητα και την εκμετάλλευση των Μπαγκλαντιανών εργατών  φράουλας στην Μανωλάδα  , από τους <<κουτόφραγκους>> των Ευρωπαϊκών δικαστηρίων , που ο κάθε " ντενεκές"  που αφήνει ήχο κενό όταν τον χτυπάνε  με καμάρι εθνικής μνήμης συλλογικής τάχατες σου ξεστομίζει εκείνο το μεγαλόπρεπο // όταν εμείς κτίζαμε Παρθενών ες , οι Ευρωπαίοι έτρωγαν " φευ " βελανίδια οι παλιοΒίκινγκς .
Σε αντίθεση με εμάς που  καθίσαμε σαν τις κότες και μας φορέσανε την τεχνολογία τους, φιλώντας  ακόμη και το ματωμένο χέρι τους/
- -  οι πίνακες είναι από την έκθεση { νέοι ορίζοντες στη ζωγραφική } στο μουσείο Φρυσίρα και του

Albert Bloch

Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

'Ενας σκεπτόμενος άνθρωπος αναρωτιέται < ποιούς άρρωστους νεοναζί ικανοποιεί ο αργός θάνατος με χημικά - πλήμμυρισμένος ο χώρος που κινείσαι και πως όλα αυτά τα "εξυπνα όπλα "σε αναγνωρίζουν προσωπικά και εισβάλλουν κατόπι σε όποιο μέρος του σώματός σου θέλουν να προσβάλλουν ; Η εξήγηση βρίσκεται στα σκοτεινά σχέδια των ελεγχόντων τους " ψεκασμένους πιθήκους , όλους εμάς ¨" , στον έλεγχο κάθε ζωντανής μορφής ζωής , στον αποκλεισμό και αφανισμό όσων τους ενοχλούνε και έχουν αντιδράσει σε όλο αυτό το πισωγύρισμα της ανθρωπότητας στον μεσσαίωνα και πιο πρόσφατα στον ναζισμό.
/ Ψάχνοντας στο διαδίκτυο εντόπισες κάποιες επιστημονικές εξηγήσεις για όλα αυτά ( δυσεύρετες για εμάς τους κοινούς θνητούς ,που δεν καταλαβαίνουμε γιατί μας χημεικώνουν μαζικά , αλλά και στοχευμένα μέσα στους χώρους που κινούμαστε και απορείς , πως γνωρίζουν που ακριβώς στέκεσαι και γιατί ; /
Από επιστη'μονες σε διαλέξεις εντοπίζονται όροι και καταστάσεις ,που αν ψάξουμε στο διαδίκτυο θα βρούμε όχι όλες τις αλήθειες , αλλά τις άκρες τους για έρευνα , 'οπως τελικά ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ MORGELLONS;ομιλία στην Φρανκφούρτη του Ηarald Kautz Vella (BLACK GOO (Μαύρη Χλαπάτσα) CHEMTRAILS, NANOBOTS, MORGELLONS, ΜΑΥΡΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ) από / terrapapers.com/
{'ενα απόσπασμα από Ομιλία στην Φρανκφούρτη του Ηarald Kautz }
/Kατονομάζουν μάλιστα αριθμό τεχνολογιών που θα χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικούς πολέμους και επιμελώς αναφέρονται σε μελλοντικούς πολέμους μεταξύ χωρών. Περιμένουν την Νέα Παγκόσμια Κυβέρνηση, έτσι ώστε ο πόλεμος να είναι μεταξύ αυτής και των απλών ανθρώπων, των πολιτών!!! Προφανώς, ένας τέτοιος πόλεμος χρειάζεται εντελώς διαφορετικά όπλα, τα οποία και βάζουν σε λίστα. Υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που λειτουργούν μόνο σε επίπεδο νανο-σωματιδίων.
Έτσι αυτά τα νανο-σωματίδια μας τα στέλνουν σε σμήνη στον αέρα. Υπάρχει η «έξυπνη σκόνη»(smart dust) και τα nanotechs, είναι πράγματα που εμφυτεύονται εύκολα στο ανθρώπινο σώμα, που δίνουν ευκαιρία στους ενδιαφερόμενους να εντοπίζουν ανθρώπους μέσα σε δευτερόλεπτα και να διαβάσουν ό,τι σκέφτονται, ό,τι αισθάνονται και τέλος, υπάρχει κι ένας αινιγματικός όρος στη λίστα καταγραφής: CO-OPTIC INSECTS.?./
Μας "δείξανε " στους συμπεριφερόμενους σαν μαφία και συμμορίες , γιατί - μια ώρα πέρασες από ένα φαρμακείο , καθυστέρησες λίγο παραπάνω από τον φυσιολογικό χρόνο , το βραδάκι έτυχε να επιλέξεις το ντοκυμαντέρ στην ερτ1 για την σημερινή άθλια , πολεμική κατάσταση στην Λιβύη , γιατί θυμήθηκες και " έφτυσες " εκείνον τον πολεμοχαρή μικροκομπάζοντα Σαρκοζί , και σκέφτεσαι τι 'άλλο τους ερεθίζει και σε δέίχνουν μονίμως για να γίνεσαι ανθρωποθυσία στις "συμμορίες " , που δουλεύουν κρυμμένοι στα σκοτεινά ( αλλά έχουν περιέργως τα κλειδιά από τους ιδιοκτήτες για το άσυλό τους) .
Τους ανιχνεύεις ακούγοντας τους ήχους στο ανοιγοκλείσιμο της πόρτας , στα αυτοκίνητά τους που παρκάρουν , στους ήχους από τον δρόμο , στις κουβέντες τους ( όποτε το αφήνουν να ακουσθεί για τους λόγους τους πάντα με σκοπιμότητα ) . Και έχει γεμίσει ο κόσμος βία , παραβιάσεις δικαιωμάτων χωρίς έλεγχο από πουθενά , φρίκη , θάνατοι ανεξήγητοι , παράλληλες ζωές , υποκρισία και αδιαφορία .

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017


Από απελπισία και οργή γράφεις μεταμεσονύχτια για  να δεις τις σκέψεις σου και την κραυγή σου σε λέξεις και  σειρές .
Εν συντομία με την αϋπνία παρέα και τα βασανιστήρια των " παρανοημένων "συμμοριών " ,που λυμαίνονται το κράτος και τις εξουσίες , ανασκουμπώνεσαι για να περιμένεις την νέα επίθεση των ευρισκομένων από κάτω μας , των απέναντι , των γύρω και τριγύρω , πως όλοι στην συνοικία και στους δρόμους της είναι μυημένοι  στις παρά δουλειές και τους θανάτους με έναν τρόπο να θεωρηθεί και έτσι;
Το απολύτως βέβαιο στις τραγικοιστορίες αυτές είναι η τρομακτική διαπίστωση ότι < όλοι αυτοί που ονομάζονται άνθρωποι από την ανθρώπινη περιβολή τους μόνο - είναι αδίστακτοι !! και ουαί αν υπαναχωρήσεις ή κουραστείς ?
 Πριν τέσσερις ημέρες περίμενες τον δικηγόρο για να παραστεί στον εισαγγελέα, για όλη αυτή την ατιμωτική κατάσταση , και την βασανιστική παραβίαση κάθε έννοιας δικαιώματος ανθρώπου , που ζει σε μια δημοκρατικά οργανωμένη κοινωνία.
 Περίμενες ώρες μάταια, παρουσιάσθηκες  μόνος , έχεις εξηγήσει το πρόβλημα , που μακάρι νάτανε μόνο δικό σου ( όλη σχεδόν η χώρα βασανίζεται και καταστρέφεται από τᨨ μασονικά¨¨ παρακρατικά νεοταξίτικα παιχνίδια θανάτου ).
Καταγράφεται  η διαμαρτυρία  κινδύνου ζωής για πολλοστή φορά , όπου ο πρώτος καταφατικός ενθουσιασμός  για να απαλλαγείς από την μεσαιωνική κτηνώδη βαρβαρότητα του σκοτεινού παρακράτους ; , των συμμοριών κατά τους δικηγόρους ,
 έρχεται τις επόμενες ημέρες να σε γεμίζει ερωτηματικά για την αποτελεσματικότητα , ώσπου η νύχτα αυτή πια δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι σε αφήσανε πάλι στην τύχη σου ( ) και στους δολοφόνους ,που οι εντολείς τους ίσως ή μάλλον μπορεί να διαφεντεύουν από ψηλά
Και δείχνουν εμάς ,που οι ιδέες , η εντιμότητά  η ευαισθησία  , και η αποστροφή μας προς τον κανιβαλισμό τους έκανε να ξερνούν σπίθες θανατικής οργής και να μας ξαναδείχνουν για <ανθρωποθυσία >  με στόχο το νεφρό του ενός , το συκώτι του προμηθέα του άλλου , το κεφάλι του τρίτου βασανιζόμενου , τα κόκαλα  ή και όλα μαζί σε έναν ( υποφαινόμενη) (αλλά να μη φαίνεται πως σε σκοτώνουν , όχι με  τους συμβατούς τρόπους , τους άλλους με τα αόρατα ξέρεις εσύ που τα υφίστασαι ?)
[Που καταχωνιάσανε την δικαιοσύνη , πως με θράσος αναρριχηθήκαν σαν τυφλά σκουλήκια πάλι στα ζωντανά κρέατα ανθρώπων για να εξουσιάζουν μόνο ή είναι και κάτι παρανοϊκό και μεταφυσικό στα μυαλά τους ;
Θα βρεθούν  ξανά οι "Σαρτζετάκηδες"
της δικαιοσύνης για να λογοδοτήσει το σύστημα  εκείνο που έλεγξε το άπαν και έγινε ο σκοτεινός Μεγάλος Αδελφός ;

Τρίτη, 14 Μαρτίου 2017

Σκληρά τοπία , πέτρα και αγκάθια, άγριες γκορτσιές κρεμασμένες στα βαμμένα με ώχρα βράχια . Και η ζωή να ξεμυτάει πεισματάρικα και πολεμώντας να ριζώνει καλύτερα στις πέτρες και τα λιθάρια.

******
 Έγραφα για σκληρά τοπία , την αντοχή της ζωής που αναπηδάει από την πέτρα .
Και έρχεται το βράδυ , όπου πηγαίνοντας στην εβδομάδα Αφρικανικού κινηματογράφου εκεί πια γεύεσαι την αγριότητα της σκληρής στοχοποιημένης επίθεσης εις βάρος γυναικών αμάχου πληθυσμού με όλη τη σημασία της έννοιας , την ναζιστική θηριωδία του όχλου ,που ξεκινάει ο ένας να χτυπάει και μετά αφιονίζονται όλοι μαζί και ο φασισμός ξεπερνάει τον πόνο και γίνεται το " κτήνος "που ηδονίζεται 'όταν σκοτώνει όλο και περισσότερο?
-  Πάει καιρός που μας "δώσανε " για το φονικό , αλλά σιγά - σιγά να ηδονίζονται τα " κτηνώδη " ένστικτά τους,  και όλοι οι 'ΑΛΛΟΙ  Πιλάτοι αδιαφορούν και κάνουν πως πιστεύουν τα "τσιρ'ακια" ,τα " καρακόλια " κατά τον Μάνο Λουίζο ( το διάβασα σήμερα στην μηχανή του χρόνου ότι στην δικτατορία στην ταφή του Σεφέρη τραγούδησε με ομάδα φοιτητών μπροστά στους χωροφυλάκους τα απαγορευμένα τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη).Και εσύ ο πολίτης δεν γνωρίζεις γιατί σε επιλέξανε θρασύτατα / ήσουν επικίνδυνος για την πόλη , επειδή δεν ήσουν σαν αυτόν τον όχλο των προγραμματισμένων με τα ακουστικά στ΄αυτιά πιθήκων.Σε αρπάξανε από την ζωή σου με την βαρβαρότητα "καθεστώτων φασιστικών" , που όλοι κατά τάλλα στηλιτεύουμε και έκτοτε είσαι στο σκοτάδι τους , αν μάθεις κάτι από δική σου επιμονή και αναζήτηση μανιώδη , είσαι σαν όμηρός τους και όλοι τριγύρω σέρνουν το βλέμμα τους όταν κραυγάζεις < μα γιατί φωνάζει αυτή και δεν κάθεται όπως ο Α,... , .ο Σ... . ο Π.... κ.α να πεθάνει , αφού πρώτα κατακρεουργήσουμε τις σάρκες τους ( ανθρώπινο κρέας στους εμπόρους κατάντησε η χώρα μας ), ή μήπως αγωνίζεται για την ζωή της επειδή θέλει να ρίξουν την ? κυβέρνησ'η μας? ( ίσως έτσι να μεταφέρουν στους κυβερνώντες οι πληροφοριοδότες τους , που παλιότερα αυτούς οι δημοκρατικοί θα τους είχαν καταδικασμένους
δακτυλοδεικτούμενους) - ενώ εσύ αργοπεθαίνεις και μόνο αυτά δεν σκέφτηκες . Πως το έγραψε ο Χρόνης Μίσσιος ; / Καλά εσύ σκοτώθηκες νωρίς/.

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017



Έχει νυχτώσει και το καράβι πουθενά στον ορίζοντα.
 Κάθε που ο ήλιος χανόταν στην γραμμή της θάλασσας εμφανιζόταν η πρώρα  του.
Φοβάσαι;/ 
/ προοικονομήσανε το ρήγμα στην φλεβίτσα εκείνη που θα ραγίσει στο κεφάλι;
γιαυτό ας χτυπάνε πάλι και ξανά ( ) ,έχει αντοχές ο άνθρωπος όταν παλεύει /
/ αλλά πάλι πόσοι αντέξανε , θυμάσαι πόσοι σιγήσανε 
νικημένοι από την μάχη με τα εγκεφαλικά και την καρδιά τα τελευταία χρόνια , τις τελευταίες μέρες !
Οι θαλασσινοί ΄στην τρικυμία μεσοπέλαγα και στην ερημία τους θα κατεύφευγαν στον Αη Νικόλα , να βάλει το χέρι του ?

 Εμείς , θα τα καταφέρουμε μόνοι μας στον πόλεμο , που μας έχουν κηρύξει , με την ερημία του ο καθένας και τα πιστεύω του ευαγγέλιο και άγι'ο του; 
/ Μα αφού ακούσθηκε - προετομασία για εγκεφαλικό , (στο κεφάλι όλη η συμμορία κάνει πάρτι ανθρωποφαγίας-) ,  θα στηλώσεις τα πόδια σου στο έδαφος για να πείσεις τους μετρημένους στα δάκτυλα του ενός χεριού πια συνομιλητές . 
 Φοβούνται όλα αυτά , μα καλά δεν τα κρύβουμε μαζί με την απλωμένη παντού διαφθορά , κάτω από το χαλάκι του καθενός μας; 
Τι μας ανατριχιάζεις ; αποδεικνύονται όλα αυτά ; 
Το άπαν εξηγείται και μπορεί να αποδειχτεί , η επιστήμη που λέγαμε ??
- Φοβάσαι;
 Γιατί το πρωινό , το βροχερό και μουντό σε βρίσκει πάλι να τριγυρνάς στους χώρους , σαν τον τερματοφύλακα που ματώνει πέφτοντας στο έδαφος για να αποκρούσει την <μπάλα> ( εδώ κάτι άλλο που θα νοιώσεις σαν σύγκρουση μετωπική στο κεφ'αλι , στο αριστερό ( ή ) δεξιό ημισφαίριο .
Πόσο  μεγαλόπρεπο ακούγεται σε παραπέμπει στα ημισφαίρια της  γης ,  της γης που δεν μας αφήνουν να ζήσουμε και εμείς σε μια  μικρή γωνιά  της.

Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017



Άννα είναι ο τίτλος του πίνακα (1927 ) 
Απορημένο βλέμμα και μελαγχολία .
Πίστεψες κάποτε ότι τα πράγματα θα φτειάχνανε μετά από τόσα χρόνια πολέμων , φασιστικών δικτατοριών , ανελευθερίας , σφαγιασμών , φίμωσης ιδεών , αναστολής πρακτικών και μυρίων άλλων δυστυχιών.
Ότι η εξέλιξη του πολιτισμού και των υψηλών ασύλληπτων τεχνολογιών θα λειτουργούσε υπέρ του ανθρώπου και του μέλλοντός του .
Διαψεύσεις τρομακτικές , με το βλέμμα άδειο , χωρίς ελπίδες ; ( ζητείται ) , να ακούς τους διανοούμενους ( πάντα θα βρίσκονται έντιμες φωνές αφύπνισης ) να φοβούντα ότι,
", όπως πάνε τα πράγματα, δεν θα αργούσε η στιγμή πως δεν θα επιτρεπόταν να μιλάς ούτε με τους φίλους σου."
Ξαναδιαβάζεις τα γραπτά του προικισμένου φωστεινού διανοητή της αριστεράς Βασίλη Ραφαηλίδη για τον φασισμό: ,
- και εκεί που ήθελες να γράψεις για τα "δικά σου βάσανα , τρομερά για εσένα τον ευαίσθητο πολίτη " , αλλάζεις ρότα 9τι να λες πάλι για τα "σκατά" με τα χημικά,τους προκαλούμενους (εξωγενώς) πονοκεφάλους στην περιοχή που είσαι πάλι υπό ατμόν για φευγιό ΄και έχει ο <θεός> , τις μη πραγματοποιούμενες< μαγνητικές>,αποφασίζεις να γράψεις κάποια κομμάτια από τα γραπτά τα Β.Ραφαηλίδη , που στην ουσία μας προετοίμαζε για τα μελλούμενα , που ήρθαν σαν μενίρ στο κεφάλι μας και εμείς απροετοίμαστοι προσφέυγουμε πίσω στους μεγάλους γραφιάδες μας , που τα οσμιστήκανε από το ΄90 και μετά.***
*****Β. Ραφαηλίδης από Τvxs.gr
-- Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός- και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ' ουσίαν.
----Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο.
Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς.
Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους.
Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.
Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη". Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι αυτούς.
Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τους επιτρέπει να ονειρεύονται το δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη".Και ο αγκυλωτός σταυρός (η σβάστικα), αυτό το εκπληχτικής ψυχολογικής αποτελεσματικότητας λαϊκό σύμβολο, που δίνει φτερά στο σταυρό και τον κάνει να γυρίζει και να αλέθει, θα δώσει και στο χριστιανισμό τη δυναμική που του λείπει. Τώρα πια δεν είναι αμαρτία να σκοτώνει ο καλός χριστιανός. Και ο Μεταξάς, όπως και ο Μουσολίνι άλλωστε, ξέρουν καλά τι κάνουν όταν υιοθετούν σα σύμβολο το διπλό πέλεκυ. Που κόβει κεφάλια και από τα δεξιά και από τ' αριστερά.****

Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2017





Απώλειες !!Ήταν μια Καλοκαιρινή προβολή στην Ριβιέρα θυμάμαι ,όπου περιμένοντας απέξω καθισμένοι στις ζαρντινιέρες στο πλακόστρωτο της Βαλτετσίου , εμφανίστηκε και ο Νίκος Κούνδουρος .
Το βλέμμα ευχάριστα απορημένο ήταν σαν να χαιρέτησε τον τελευταίο μεγάλο σκηνοθέτη.
Το πρόσωπό του με τα καθαρά ακόμη γαλάζια μάτια, παρά το μπαστούνι που στηριζόταν , κοίταζε γύρω και σε μας, σαν και να μας άφησε το παράπονό του " και σε μας παιδί μου τα ίδια κάνουν , ή διαφορετικά , και εμείς τα ίδια τραβάμε, όπως εσείς; Προβληματίστηκα πολλές φορές και τότε και αργότερα , τι να συνέβαινε στον μεγάλο σκηνοθέτη;Στο τέλος της ταινίας , ο νους πήγε στον--( " Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου, που είναι μια από τις ελάχιστες ταινίες που επηρέασαν τον ελληνικό κινηματογράφο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται από τις σπουδαιότερες δημιουργίες του. Γυρισμένη στα μέσα του 20ου αιώνα, το τετρ άπτυχο –Κούνδουρος, Καμπανέλλης, Χατζιδάκις, Ηλιόπουλος- μετατρέπει την φαντασίωση της μικροαστικής τάξης της χώρας σε ένα αξεπέραστο αριστούργημα.
Η ταινία είναι αρκετά ξεκάθαρη στο κύριο θέμα που πραγματεύεται, την ασφυξία που είχε πνίξει την χώρα στην δεκαετία του ’60.
Μια χώρα που προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά της και μια κοινωνία να δοκιμάζει τις αντοχές της.
Η φτώχεια ήταν ο κανόνας και το έγκλημα άνθιζε. Όνειρο όλων ήταν να βρουν ένα διέξοδο από την ψυχοφθόρα καθημερινότητα, όπως και να έμοιαζε αυτή η διέξοδος.
Ο Θωμάς την βρήκε στο πρόσωπο ενός εγκληματία της Αθήνας.
Ο φόβος και η φιλοδοξία κοντράρονται μόνο για να βρεθεί στο τέλος χαμένος ένας άτυχος υπαλληλάκος.
Από τα καταγώγια στις φτωχογειτονιές και από τα σκοτεινά γραφεία κάποιας τράπεζας στο άβατο του αστυνομικού τμήματος, είναι ένας αγώνας μέχρι τέλους..: (Γιώργος Στογιαννίδης (Μέλος Κ.Ο.Π.Ι.))
Και πριν κοπάσει η θλίψη για τον χαμό του μεγάλου σκηνοθέτη Ν. Κούνδουρου, έφυγε ξαφνικά και ο καλύτερος λούμπεν βαρύμαγκας του ελληνικού σινεμά ο Θέμις Μάνεσης . Τον θυμάσαι μ΄ ένα στραβό - πικρό χαμόγελο, να παίζει τον αρραβωνιαστικό ( Μένιος) της υπέροχης Φλώρας (Χρυσούλας Διαβάτη) και την ατάκα της κάθε φορά που ο μουστακαλής αθώος –πονηρός, λούμπεν -λωποδυτάκος, την ακουμπούσε « μην το κάνεις αυτό Μένιο μου, με ενοχλεί» .
Απώλειες ""Ζαργάνα μου"" , που φτωχαίνουν τόσο τον κόσμο μας σήμερα , τον κόσμο αυτόν της μετριότητας και της συμβατικότητας.

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017


<< Γιατί το μόνο ιερό πράγμα είναι ο ελεύθερος άνθρωπος και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πάνω απ' αυτόν>>



↬νύχτες πολέμου χωρίς να ξέρεις , χωρίς να το ανέχεσαι , χωρίς να το ζητάς , ξανά το ίδιο γαιτανάκι βασανισμού( προσ'εξτε ένα σύνθημα στους τοίχους της πόλης , γράφει ? βασανίζομαιιιι? ,- μ'η και δηλώνει κ'ατι πολύ σοβαρό ; ) σαν δώρο ο πόνος μας στην εξιλέωση των< ανθρωποειδών > την μια μέρα θα σε σκοτ'ωσουν οι φαρισαίοι για την "επερχόμενη πιο ακρο νεοφιλελεύθερη πολιτική " και την άλλη" για την κάπως ( μη στάξει η ουρά του γαιδάρου ) αποτροπή της προοπτικής αυτής" , και η νύχτα που βγαίνουν οι νυχτερίδες γίνεται σούρτα φέρτα της συρροής δύναμης και " βγάζω το άχτι μου τώρα σε σας , τα θύματα της επικράτησής μας( πριν λίγο καιρό που ήταν πάλι στα πράγματα ΄΄εκλειναν τα μάτια μπροστά στην εγκληματική κατάφορη παρανομία της παραβίασης των νόμων και των δικαιωμάτων μας -, κάτω όλοι τα χέρια σας από την υγεία μας-).

Κυριακή, 5 Φεβρουαρίου 2017

Όλα δείχνουν ότι ο καιρός ζεσταίνει αργά αργά .
Θα χαιρόσουν σε άλλες εποχές ,που θα περπατούσες περισσότερο στον ήλιο , θα αναζητούσες ευκολότερα τις εξόδους για σινεμαδάκι , παρεούλα στο μεζεδοπωλείο , στο θέατρο , στην φιλική σου συντροφιά με τις επισκέψεις κατ΄΄ οίκον,κ.α.
Αυτά τον καιρό της αθωότητας , της συνοχής , της παρέας , όταν νόμιζες; ή έστω σε αφήνανε στην αυταπάτη ότι έχεις την ελευθερία της επιλογής , την ιδιωτικότητά σου , τις φιλίες σου , τις κουβέντες σου με τις διαφωνίες και τις συμφωνίες σου . Το τώρα είναι σκοτεινό , άφιλο , χωρίς παρέες που γράφουν ιστορίες , ανελεύθερο ίσως , και μοναχικό περισσότερο από κάθε άλλη εποχή ,με την μαύρη μελαγχολία για την επικράτηση( μακάρι να αποτραπεί ) ενός μαύρου νεοσκοταδισμού.
Αλλά παρόλα αυτά -
μας πήγε πίσω στον χρόνο και στην ιδιαίτερη δεκαετία του μεταίχμιου , το΄ 80( ογδόντα) - πιο παραστατικά και με ένα τρυφερό μούδιασμα στην ψυχή η επίσκεψη στην τεχνόπολη , ,όπου λειτουργεί έκθεση για την Ελλάδα του ογδόντα.
Από την μνήμη ξεπήδαγαν οι άλλες ανθρωπινότερες πόλεις , οι άλλοι πιο κοινωνικά συμμετέχοντες άνθρωποι , οι άλλες ποπ-ροκ κουλτούρες , οι μουσικές της ροκ , της λαικής ρεμπέτικης κομπανίας , το αντεργκράουντ, οι τέχνες και η λογοτεχνία και ύστερώτερα η εξέλιξή όλων αυτών.
Παλαιοί κομπιούτερ , αρχές πληροφορικής και μικροτεχνολογιών ( μέχρι που φθάσανε να μας προκαλούν καρκίνους μέσα από προγράμματα ,κατευθυνόμενα από οθόνες μικρές και μεγάλες) , ραδιοπειρατές και μαυρόασπρες τηλεοράσεις , μικροαστικά έπιπλα με μωσαϊκά δάπεδα λαδί με κομματάκια πράσινου και μπορντό .
Παρέλαση και στην κόμμωση "αφ'ανα " ανδρών και γυναικών,στην "βάτα" με φαρδιά μανίκια , σακάκια , φούστες , στα λαμπυρίζοντα και ιριδίζοντα ρούχα , στους παλιούς δίσκους και πικάπ ,στις ντισκο (τσουτσούνι) , στις λαικές πίστες , στην άνοδο των μουσικών σχημάτων ( Παύλος Σιδηρόπουλος , Ασιμος, Μουσικές ταξιαρχίες , Φατμέ , Πάνος και Χάρης Κατσιμίχας , ο πολυαγαπημένος Ν. Παπάζογλου με τις αξέχαστες συναυλίες του στον Λυκαβηττό και τις μπουάτ της Πλάκας κ.α ).
Εκεί και οι μορφές της λογοτεχνίας από 78 , 80 . 89, 91, 96 , ,Κέρουακ( στον δρόμο ), Μάρκες ( εκατό χρόνια μοναξιάς ), Ταχτσής ( το τρίτο στεφάνι ) , Φουκώ και αμέτρητα ράφια της λογοτεχνικής παρέας κατά έτος της δεκαετίας του ογδόντα.
Οι αγαπημένες συναυλίες των μεγάλων ρόκερς στα γήπεδα (Απόλλωνα- Ριζούπολη , Αεκ (Φιλαδέλφεια) , Καλλιμάρμαρο, ΟΑΚΚΑ, Πανιώνιο(Ν. Σμύρνη ) , τα φεστιβάλ της νεολαίας , τα περιοδικά κουλτούρας , σκέψης , μουσικής , κινηματογράφου, της πολιτικής σκέψης όπως ( Αντί , Πολίτης , Διαβάζω, Στοχαστής , Σκούπα , Σινεμά, Κομπιούτερ , Τζάζ και Ροκ .....
Το Γιουρομπάσκετ , οι νίκες και η μορφή του Ν.Γκάλη να καρφώνει τα καλάθια πατώντας και πετώντας για την Εθνική Ελλάδας και την δική μας πανελλήνια ευφορία και κατάκτηση των ωραίων αγώνων
.
Και οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές στο κτίριο 2 , ο Ανδρέας με απλωμένα τα χέρια στο παλλόμενο πλήθος της αλλαγής να υπόσχεται μια άλλη Ελλάδα και να ευχαριστεί τον λαό των Αθηνών κ΄της Ελλάδας από τα βάθη της καρδιάς του .
Προχωρώντας τα έτη της δεκαετίας έβλεπες και θυμόσουν τους πολιτικούς που συνέβαλαν στην δημιουργία των αλλαγών μετά την μεταπολίτευση , όπου άλλοι έχουν χαθεί , άλλοι γεράσει και αποσυρθεί , άλλοι πληρώνουν για όλα τα αμαρτήματα της νεοελληνικής διαφθοράς και κλεπτομανίας ( όλοι άγιοι οι ίδιοι νίπτοντας τας χείρας τους σωζόμενοι και ξεπλυνόμενοι από την καταδίκη και το σάπισμα στην φυλακή του εξής ενός του Άκη Τζοχατζόπουλου- γέρου πλέον και βαριά νοσούντος , όπως ακούγεται στα πολύπαθα ΜΜΕ) ,
Όλοι οι πολιτικά σωστοί , τουλάχιστον στο φαίνεσθαι ΄έστω και αν από πίσω σε σκοτώνουν με όπλα που η τεχνολογία τους επέτρεψε να μην φαίνονται για να συλληφθούν και περάσουν το κατώφλι της φυλακής , αλλά που οι ίδιοι αυτοί δεν φαίνονται ότι βλάπτουν με βάρβαρο τρόπο τον διπλαν'ο , που δεν έιναι εθισμένος στην ανθρωποφαγία τους , φαίνονται ότι δεν έχουν κλέψει σαν τον άσθενή " Τζοχατζόπουλο "; και όλα μετά τα ελέγχουν και τα κατευθύνουν όπου θέλουν και όπως θέλουν με τους ιδίους ανέπαφους και καρπούμενους "τα πάντα " από τον καταληστευόμενο τόπο.
Αλλά κοιμηθείτε ήσυχοι , ο "κλέφτης" είναι φυλακή και άρρωστος με π'υον να τρέχει από τα πόδια του, κάναμε κάθαρση μετά το ενενήντα (΄90 ) πήγαμε τον Αντρέα ειδικό δικαστήριο , τον Δ. Τζοβόλα επίσης , τον Μ.Κουτσόγιωργα επίσης ( έπεσε νεκρός μέσα στο δικαστήριο την ώρα που απολογούνταν ) και μετά όλοι οι καλοί νοικοκυραίοι με τα σπιτάκια τους , τα αμαξάκια τους και σαν όπλο ,που σε απειλεί μονίμως ένα κινητό στο χέρι ( παντόφλα) και τα ακουστικά λευκού και άλλων ιριδιζόντων χρωμάτων στα αυτιά τους παντού στην κίνηση , στο τραμ ,στο μετρό , στο ασανσέρ ----.
Αλλιώς είχα ξεκινήσει να γράψω και στην πορεία άλλαξαν όλα από τις μνήμες , τον πόνο των ανθρώπων και των πραγμάτων , που έγραφε ο ποιητής μας Κ.Καρυωτάκης . την Κυριακή που γιόρταζε;; ΄η πονούσε στην Τεχνόπολη; στο ραντεβού με την ιστορία στην Ελλάδα του ογδόντα ,