Τρίτη, 12 Απριλίου 2016


Προσοχή ,  οι λύκοι   πάντα τριγυρίζουν στην  πόλη ,που χαζογλεντάει , για να κρύβει τα ουρλιαχτά  της και τους βρυχυθμούς τους.
Ξεσκίζουν με τις μεθόδους και  τις  συνταγές των φασιστικών δικτατοριών , τις δύσμοιρες  σάρκες  εκείνων  ,που θα πουν όχι στους   βασανισμούς , όχι  στον εξευτελισμό , όχι στην κακοποίηση όλων των μορφών , όχι στον θάνατο , που μας  διοχετεύουν , όχι στην διαστροφή του νου , αλλά ναι στην ζωή , ναι στην αξιοπρέπεια , ναι στον αληθινό άνθρωπο.
Τριγυρνάς  χαμένος , μεσάνυχτα στα εφημερεύοντα νοσοκομεία της  νυσταγμένης πόλης  , άυπνος και συ , μήπως  μείνεις για λίγες ώρες  , χωρίς  την χημική βάσανο  στον χώρο των επειγόντων και επιτέλους ας βρούνε το αίτιο , την αιτία των δεινών , κάπου θα απεικονίζονται , κάποια ακτίνα θα τους προδώσει .
Το πρωί  , που φεύγεις  με μια παραγγελιά για το φαρμακείο , η πόλη έχει πάρει τον αγουροξυπνημένο της ρυθμό , άλλος χορτάτος από ύπνο( που εσένα τον στερούν ανά δεύτερο βράδυ , -  δίκαια πράματα )  παίρνει τον πρωινό καφέ και το κουλούρι του πηγαίνοντας στην δουλειά του ή όπου έχει σκοπό να κατευθυνθεί.
Εσύ άυπνος , εξαντλημένος  και αφού έχεις εξαντλήσει προς κάθε; πλευρά την δίκαια οργισμένη κινητοποίηση σου ,όπως και οι  άλλοι  πρωινοί πολίτες , κατευθύνεσαι για λίγο ύπνο και μικρή ησυχία για το σπίτι , με ένα κουλούρι στο χέρι ίδια με τους άλλους – και όμως τόσο διαφορετικά.!
Και πριν προλάβεις να σβήσεις από το νου τις σειρήνες των ασθενοφόρων στα έκτακτα , τους γιατρούς και την συνεχή ανάλυση των περιστατικών ,που σε οδηγούν στην φροντίδα τους ,γνωρίζεις ότι πάλι τα ίδια μακάβρια " χέρια " θα σου βλάψουν χτυπώντας -μετακινώντας τα " σιχτιρισμένα σωμάτια " , που αναγκαστικά , παρά τη θέλησή ,σου έχουν εισβάλλει.
Η φωνή από επάνω νωρίς το βράδυ < πρέπει να σε αφήσουν , γιατί άλλως θα σε σκοτώσουν >.
Και έτσι τα μεσάνυχτα λίγο πριν τις 4 , είναι η ώρα που τα " βαμπιρ " πριν κρυφτούν στους τάφους τους , διψούν για αίμα και το θύμα - τα θύματα είναι εκεί μέσα εύκολη λεία , σου ξεσκίζουν κάποιο όργανο ( είναι λες και κάποιο μεταλλικό χέρι σε γδέρνει αλύπητα).
Κρίμα , γιατί πριν δύό μέρες , οι αρμόδιοι φορείς , σου είχαν υποσχεθεί να κάνουν ότι μπορούν για τη ασφάλειά μας .
Τι πρωτοτυπία , ακριβή επανάληψη και πιο βάναυση με την καταραμένη ρίψη χημικών κι τους σπασμούς ή το γδάρσιμο με το ανεβοκατέβασμα των " μεταλλικών σωματίων "
Εσένα δεν σε « σηκώνει » , αντέχει το σύστημα – κράτος , γιαυτό υποψιάζεσαι σε παραδίδει με τον τρόπο του για να  « ξιφασκούν » χτυπώντας και πληγιάζοντας   ότι κάθε φορά επιλέγουν και παραγγέλνουν  οι ¨υγιώς σκεπτόμενοι ¨ φύλακες  του κράτους και των παραδόσεων μας.
Παραγγελιά , μη λυπάστε , χτυπάτε , θα μείνουμε όλοι εμείς , μα δε συνεννοούμαστε καλά όλοι μαζί , ο ένας να καλύπτει και να μπαλώνει τα κενά που αφήνει η παραβίαση των νόμιμων και δίκαιων αρχών , που ορίζουν οι δημοκρατίες .
Η φύρα ( εμείς και οι αρχές μας –σημαίες  ηθικής αξιοπρέπειας και μελαγχολικής ευγένειας ) δεν συγκολλάνε με τον σημερινό τους αμοραλισμό και τον άνομο πραγματισμό .
Απάνθρωπα την επομένη της ιστορίας μας ( επείγοντα , κ.τ.λ ) ξαναρχίζουν τα συνηθισμένα , την ίδια κτηνώδη πρακτική τους , με την ίδια τακτικότητα και την αφασική αδιαφορία σαν κατακτητές σε υπόδουλους ετοιμοθάνατους.

Που θα πάει ;( Ας βάλει το χέρι του όποιος προλάβει άνθρωπος ή θεός).

Δεν υπάρχουν σχόλια: