Άννα είναι ο τίτλος του πίνακα (1927 ) 

Απορημένο βλέμμα και μελαγχολία .
Πίστεψες κάποτε ότι τα πράγματα θα φτειάχνανε μετά από τόσα χρόνια πολέμων , φασιστικών δικτατοριών , ανελευθερίας , σφαγιασμών , φίμωσης ιδεών , αναστολής πρακτικών και μυρίων άλλων δυστυχιών.
Ότι η εξέλιξη του πολιτισμού και των υψηλών ασύλληπτων τεχνολογιών θα λειτουργούσε υπέρ του ανθρώπου και του μέλλοντός του .
Διαψεύσεις τρομακτικές , με το βλέμμα άδειο , χωρίς ελπίδες ; ( ζητείται ) , να ακούς τους διανοούμενους ( πάντα θα βρίσκονται έντιμες φωνές αφύπνισης ) να φοβούντα ότι,
", όπως πάνε τα πράγματα, δεν θα αργούσε η στιγμή πως δεν θα επιτρεπόταν να μιλάς ούτε με τους φίλους σου."
Ξαναδιαβάζεις τα γραπτά του προικισμένου φωστεινού διανοητή της αριστεράς Βασίλη Ραφαηλίδη για τον φασισμό: ,
- και εκεί που ήθελες να γράψεις για τα "δικά σου βάσανα , τρομερά για εσένα τον ευαίσθητο πολίτη " , αλλάζεις ρότα 9τι να λες πάλι για τα "σκατά" με τα χημικά,τους προκαλούμενους (εξωγενώς) πονοκεφάλους στην περιοχή που είσαι πάλι υπό ατμόν για φευγιό ΄και έχει ο <θεός> , τις μη πραγματοποιούμενες< μαγνητικές>,αποφασίζεις να γράψεις κάποια κομμάτια από τα γραπτά τα Β.Ραφαηλίδη , που στην ουσία μας προετοίμαζε για τα μελλούμενα , που ήρθαν σαν μενίρ στο κεφάλι μας και εμείς απροετοίμαστοι προσφέυγουμε πίσω στους μεγάλους γραφιάδες μας , που τα οσμιστήκανε από το ΄90 και μετά.***

*****Β. Ραφαηλίδης από Τvxs.gr
-- Ας μάθουμε επιτέλους να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους και να μην παραποιούμε την ιστορία μας. Ο ελληνικός λαός, στην πλειοψηφία του, αγάπησε το Μεταξά. Όπως και οι Ιταλοί που αγάπησαν το Μουσολίνι, όπως και ο Γερμανοί που αγάπησαν το Χίτλερ, όπως και οι Ισπανοί που αγάπησαν το Φράνκο. Ο φασισμός είναι λαϊκισμός- και κάθε λαϊκισμός είναι φασισμός κατά βάσιν και κατ' ουσίαν.

----Ο φασισμός δεν αγαπά το μεγάλο κεφάλαιο (εκτός από το πάρα πολύ μεγάλο που τον γεννάει) και λατρεύει το μικρομεσαίο.
Ο φασισμός είναι κοινωνικό καθεστώς σπέσιαλ για μικροαστούς.
Όχι για αστούς, ούτε για προλετάριους.
Οι αστοί και οι προλετάριοι βρέθηκαν αντίπαλοί του εξ αρχής. Και δεδομένου ότι στη λεγόμενη αστική κοινωνία δεν κυριαρχούν οι αστοί αλλά οι μικροαστοί, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την απήχηση που είχαν στο λαό τα φασιστικά καθεστώτα.
Κάθε μικροαστός ονειρεύεται τον αστό που ζεσταίνει μέσα του, που τον μεγαλώνει στο θερμοκήπιο της μεγάλης ελπίδας για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη". Κάθε ψιλικατζής ονειρεύεται ένα σούπερ μάρκετ. Και επειδή το όνειρο για μερικούς πραγματοποιείται, όλοι οι χάχες πιστεύουν πως θα βγει αληθινό και γι αυτούς.
Δεν έχει σημασία που οι περισσότεροι πεθαίνουν φτωχοί. Σημασία έχει που ο καπιταλισμός τους επιτρέπει να ονειρεύονται το δικό τους πλούτο. Και ο φασισμός, που είναι η ακραία μορφή καπιταλισμού, είναι μια εγγύηση για τη διατήρηση του ονείρου για ένα πέρασμα στην "ανώτερη τάξη".Και ο αγκυλωτός σταυρός (η σβάστικα), αυτό το εκπληχτικής ψυχολογικής αποτελεσματικότητας λαϊκό σύμβολο, που δίνει φτερά στο σταυρό και τον κάνει να γυρίζει και να αλέθει, θα δώσει και στο χριστιανισμό τη δυναμική που του λείπει. Τώρα πια δεν είναι αμαρτία να σκοτώνει ο καλός χριστιανός. Και ο Μεταξάς, όπως και ο Μουσολίνι άλλωστε, ξέρουν καλά τι κάνουν όταν υιοθετούν σα σύμβολο το διπλό πέλεκυ. Που κόβει κεφάλια και από τα δεξιά και από τ' αριστερά.****

Απώλειες !!Ήταν μια Καλοκαιρινή προβολή στην Ριβιέρα θυμάμαι ,όπου περιμένοντας απέξω καθισμένοι στις ζαρντινιέρες στο πλακόστρωτο της Βαλτετσίου , εμφανίστηκε και ο Νίκος Κούνδουρος .

Το βλέμμα ευχάριστα απορημένο ήταν σαν να χαιρέτησε τον τελευταίο μεγάλο σκηνοθέτη.

Το πρόσωπό του με τα καθαρά ακόμη γαλάζια μάτια, παρά το μπαστούνι που στηριζόταν , κοίταζε γύρω και σε μας, σαν και να μας άφησε το παράπονό του " και σε μας παιδί μου τα ίδια κάνουν , ή διαφορετικά , και εμείς τα ίδια τραβάμε, όπως εσείς; Προβληματίστηκα πολλές φορές και τότε και αργότερα , τι να συνέβαινε στον μεγάλο σκηνοθέτη;Στο τέλος της ταινίας , ο νους πήγε στον--( " Δράκος» του Νίκου Κούνδουρου, που είναι μια από τις ελάχιστες ταινίες που επηρέασαν τον ελληνικό κινηματογράφο σε τέτοιο βαθμό, ώστε να θεωρείται από τις σπουδαιότερες δημιουργίες του. Γυρισμένη στα μέσα του 20ου αιώνα, το τετρ άπτυχο –Κούνδουρος, Καμπανέλλης, Χατζιδάκις, Ηλιόπουλος- μετατρέπει την φαντασίωση της μικροαστικής τάξης της χώρας σε ένα αξεπέραστο αριστούργημα.

Η ταινία είναι αρκετά ξεκάθαρη στο κύριο θέμα που πραγματεύεται, την ασφυξία που είχε πνίξει την χώρα στην δεκαετία του ’60.

Μια χώρα που προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά της και μια κοινωνία να δοκιμάζει τις αντοχές της.

Η φτώχεια ήταν ο κανόνας και το έγκλημα άνθιζε. Όνειρο όλων ήταν να βρουν ένα διέξοδο από την ψυχοφθόρα καθημερινότητα, όπως και να έμοιαζε αυτή η διέξοδος.

Ο Θωμάς την βρήκε στο πρόσωπο ενός εγκληματία της Αθήνας.

Ο φόβος και η φιλοδοξία κοντράρονται μόνο για να βρεθεί στο τέλος χαμένος ένας άτυχος υπαλληλάκος.

Από τα καταγώγια στις φτωχογειτονιές και από τα σκοτεινά γραφεία κάποιας τράπεζας στο άβατο του αστυνομικού τμήματος, είναι ένας αγώνας μέχρι τέλους..: (Γιώργος Στογιαννίδης (Μέλος Κ.Ο.Π.Ι.))

Και πριν κοπάσει η θλίψη για τον χαμό του μεγάλου σκηνοθέτη Ν. Κούνδουρου, έφυγε ξαφνικά και ο καλύτερος λούμπεν βαρύμαγκας του ελληνικού σινεμά ο Θέμις Μάνεσης . Τον θυμάσαι μ΄ ένα στραβό - πικρό χαμόγελο, να παίζει τον αρραβωνιαστικό ( Μένιος) της υπέροχης Φλώρας (Χρυσούλας Διαβάτη) και την ατάκα της κάθε φορά που ο μουστακαλής αθώος –πονηρός, λούμπεν -λωποδυτάκος, την ακουμπούσε « μην το κάνεις αυτό Μένιο μου, με ενοχλεί» .

Απώλειες ""Ζαργάνα μου"" , που φτωχαίνουν τόσο τον κόσμο μας σήμερα , τον κόσμο αυτόν της μετριότητας και της συμβατικότητας.

<< Γιατί το μόνο ιερό πράγμα είναι ο ελεύθερος άνθρωπος και δεν υπάρχει τίποτα άλλο πάνω απ' αυτόν>>



↬νύχτες πολέμου χωρίς να ξέρεις , χωρίς να το ανέχεσαι , χωρίς να το ζητάς , ξανά το ίδιο γαιτανάκι βασανισμού( προσ'εξτε ένα σύνθημα στους τοίχους της πόλης , γράφει ? βασανίζομαιιιι? ,- μ'η και δηλώνει κ'ατι πολύ σοβαρό ; ) σαν δώρο ο πόνος μας στην εξιλέωση των< ανθρωποειδών > την μια μέρα θα σε σκοτ'ωσουν οι φαρισαίοι για την "επερχόμενη πιο ακρο νεοφιλελεύθερη πολιτική " και την άλλη" για την κάπως ( μη στάξει η ουρά του γαιδάρου ) αποτροπή της προοπτικής αυτής" , και η νύχτα που βγαίνουν οι νυχτερίδες γίνεται σούρτα φέρτα της συρροής δύναμης και " βγάζω το άχτι μου τώρα σε σας , τα θύματα της επικράτησής μας( πριν λίγο καιρό που ήταν πάλι στα πράγματα ΄΄εκλειναν τα μάτια μπροστά στην εγκληματική κατάφορη παρανομία της παραβίασης των νόμων και των δικαιωμάτων μας -, κάτω όλοι τα χέρια σας από την υγεία μας-).

Όλα δείχνουν ότι ο καιρός ζεσταίνει αργά αργά .

Θα χαιρόσουν σε άλλες εποχές ,που θα περπατούσες περισσότερο στον ήλιο , θα αναζητούσες ευκολότερα τις εξόδους για σινεμαδάκι , παρεούλα στο μεζεδοπωλείο , στο θέατρο , στην φιλική σου συντροφιά με τις επισκέψεις κατ΄΄ οίκον,κ.α.

Αυτά τον καιρό της αθωότητας , της συνοχής , της παρέας , όταν νόμιζες; ή έστω σε αφήνανε στην αυταπάτη ότι έχεις την ελευθερία της επιλογής , την ιδιωτικότητά σου , τις φιλίες σου , τις κουβέντες σου με τις διαφωνίες και τις συμφωνίες σου . Το τώρα είναι σκοτεινό , άφιλο , χωρίς παρέες που γράφουν ιστορίες , ανελεύθερο ίσως , και μοναχικό περισσότερο από κάθε άλλη εποχή ,με την μαύρη μελαγχολία για την επικράτηση( μακάρι να αποτραπεί ) ενός μαύρου νεοσκοταδισμού.
Αλλά παρόλα αυτά -
μας πήγε πίσω στον χρόνο και στην ιδιαίτερη δεκαετία του μεταίχμιου , το΄ 80( ογδόντα) - πιο παραστατικά και με ένα τρυφερό μούδιασμα στην ψυχή η επίσκεψη στην τεχνόπολη , ,όπου λειτουργεί έκθεση για την Ελλάδα του ογδόντα.
Από την μνήμη ξεπήδαγαν οι άλλες ανθρωπινότερες πόλεις , οι άλλοι πιο κοινωνικά συμμετέχοντες άνθρωποι , οι άλλες ποπ-ροκ κουλτούρες , οι μουσικές της ροκ , της λαικής ρεμπέτικης κομπανίας , το αντεργκράουντ, οι τέχνες και η λογοτεχνία και ύστερώτερα η εξέλιξή όλων αυτών.
Παλαιοί κομπιούτερ , αρχές πληροφορικής και μικροτεχνολογιών ( μέχρι που φθάσανε να μας προκαλούν καρκίνους μέσα από προγράμματα ,κατευθυνόμενα από οθόνες μικρές και μεγάλες) , ραδιοπειρατές και μαυρόασπρες τηλεοράσεις , μικροαστικά έπιπλα με μωσαϊκά δάπεδα λαδί με κομματάκια πράσινου και μπορντό .
Παρέλαση και στην κόμμωση "αφ'ανα " ανδρών και γυναικών,στην "βάτα" με φαρδιά μανίκια , σακάκια , φούστες , στα λαμπυρίζοντα και ιριδίζοντα ρούχα , στους παλιούς δίσκους και πικάπ ,στις ντισκο (τσουτσούνι) , στις λαικές πίστες , στην άνοδο των μουσικών σχημάτων ( Παύλος Σιδηρόπουλος , Ασιμος, Μουσικές ταξιαρχίες , Φατμέ , Πάνος και Χάρης Κατσιμίχας , ο πολυαγαπημένος Ν. Παπάζογλου με τις αξέχαστες συναυλίες του στον Λυκαβηττό και τις μπουάτ της Πλάκας κ.α ).
Εκεί και οι μορφές της λογοτεχνίας από 78 , 80 . 89, 91, 96 , ,Κέρουακ( στον δρόμο ), Μάρκες ( εκατό χρόνια μοναξιάς ), Ταχτσής ( το τρίτο στεφάνι ) , Φουκώ και αμέτρητα ράφια της λογοτεχνικής παρέας κατά έτος της δεκαετίας του ογδόντα.
Οι αγαπημένες συναυλίες των μεγάλων ρόκερς στα γήπεδα (Απόλλωνα- Ριζούπολη , Αεκ (Φιλαδέλφεια) , Καλλιμάρμαρο, ΟΑΚΚΑ, Πανιώνιο(Ν. Σμύρνη ) , τα φεστιβάλ της νεολαίας , τα περιοδικά κουλτούρας , σκέψης , μουσικής , κινηματογράφου, της πολιτικής σκέψης όπως ( Αντί , Πολίτης , Διαβάζω, Στοχαστής , Σκούπα , Σινεμά, Κομπιούτερ , Τζάζ και Ροκ .....
Το Γιουρομπάσκετ , οι νίκες και η μορφή του Ν.Γκάλη να καρφώνει τα καλάθια πατώντας και πετώντας για την Εθνική Ελλάδας και την δική μας πανελλήνια ευφορία και κατάκτηση των ωραίων αγώνων
.
Και οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές στο κτίριο 2 , ο Ανδρέας με απλωμένα τα χέρια στο παλλόμενο πλήθος της αλλαγής να υπόσχεται μια άλλη Ελλάδα και να ευχαριστεί τον λαό των Αθηνών κ΄της Ελλάδας από τα βάθη της καρδιάς του .
Προχωρώντας τα έτη της δεκαετίας έβλεπες και θυμόσουν τους πολιτικούς που συνέβαλαν στην δημιουργία των αλλαγών μετά την μεταπολίτευση , όπου άλλοι έχουν χαθεί , άλλοι γεράσει και αποσυρθεί , άλλοι πληρώνουν για όλα τα αμαρτήματα της νεοελληνικής διαφθοράς και κλεπτομανίας ( όλοι άγιοι οι ίδιοι νίπτοντας τας χείρας τους σωζόμενοι και ξεπλυνόμενοι από την καταδίκη και το σάπισμα στην φυλακή του εξής ενός του Άκη Τζοχατζόπουλου- γέρου πλέον και βαριά νοσούντος , όπως ακούγεται στα πολύπαθα ΜΜΕ) ,
Όλοι οι πολιτικά σωστοί , τουλάχιστον στο φαίνεσθαι ΄έστω και αν από πίσω σε σκοτώνουν με όπλα που η τεχνολογία τους επέτρεψε να μην φαίνονται για να συλληφθούν και περάσουν το κατώφλι της φυλακής , αλλά που οι ίδιοι αυτοί δεν φαίνονται ότι βλάπτουν με βάρβαρο τρόπο τον διπλαν'ο , που δεν έιναι εθισμένος στην ανθρωποφαγία τους , φαίνονται ότι δεν έχουν κλέψει σαν τον άσθενή " Τζοχατζόπουλο "; και όλα μετά τα ελέγχουν και τα κατευθύνουν όπου θέλουν και όπως θέλουν με τους ιδίους ανέπαφους και καρπούμενους "τα πάντα " από τον καταληστευόμενο τόπο.
Αλλά κοιμηθείτε ήσυχοι , ο "κλέφτης" είναι φυλακή και άρρωστος με π'υον να τρέχει από τα πόδια του, κάναμε κάθαρση μετά το ενενήντα (΄90 ) πήγαμε τον Αντρέα ειδικό δικαστήριο , τον Δ. Τζοβόλα επίσης , τον Μ.Κουτσόγιωργα επίσης ( έπεσε νεκρός μέσα στο δικαστήριο την ώρα που απολογούνταν ) και μετά όλοι οι καλοί νοικοκυραίοι με τα σπιτάκια τους , τα αμαξάκια τους και σαν όπλο ,που σε απειλεί μονίμως ένα κινητό στο χέρι ( παντόφλα) και τα ακουστικά λευκού και άλλων ιριδιζόντων χρωμάτων στα αυτιά τους παντού στην κίνηση , στο τραμ ,στο μετρό , στο ασανσέρ ----.
Αλλιώς είχα ξεκινήσει να γράψω και στην πορεία άλλαξαν όλα από τις μνήμες , τον πόνο των ανθρώπων και των πραγμάτων , που έγραφε ο ποιητής μας Κ.Καρυωτάκης . την Κυριακή που γιόρταζε;; ΄η πονούσε στην Τεχνόπολη; στο ραντεβού με την ιστορία στην Ελλάδα του ογδόντα ,

Χρυσά αυγά" παντού , οι άσπιλοι νοικοκυραίοι άμωμες παρθένες , δεν γνωρίζουν , δεν μυρίζουν μόνο με ψέμματα και ύφος "χιτλερίσκων" , υψώνοντας το χέρι να μας "αποβάλλουν" από τον χώρο προστάζουν , αλλά στη φωνή και στο βλέμμα να σε "καθαρίσουν " επιθυμούν .

Ποιός θα μας γλιτώσει από την "κτηνωδία " των ακραίων λυσσαλέων νοσταλγών του φασισμού ,των απανθρώπων ψυχοπαθών;

Ποιός τους σπρώχνει να σκοτώνουν και να προπηλακίζουν βάρβαρα τους "δημοκρατικούς πολίτες ";

Μα οι ίδιοι που μας πείθανε για την δημοκρατικότητά τους και τις αλλαγές που θα ερχότανε αν είμασταν συνοδοιπόροι .

Τώρα μας στέλνουν τα εξώδικα με την αγαστή συνεργασία των "νοικοκυραίων " που σου τείνουν το χέρι σαν να θέλουν να σε χαστουκίσουν και με τις υψηλές τους διασυνδέσεις και γνωριμίες στο σύστημα , μπορεί εσύ το άμοιρο θύμα όλων των "ψευτομικροαστών " και των λειτουργιών του συστήματος , που πάντα <βγάζει λάδι και ξεπλένει όλα τους, να βρεθείς κατακρεουργημένο , σκοτωμένο , αναξιοπρεπή πια ( γιατί φώναξες δυνατά για την ζωή σου να βρεθείς και κατηγορούμενος, φακελωμένος και φοβισμένος για τα χειρότερα.( για δικηγόρο προς υπεράσπιση του δίκιου της ζωής και της αξιοπρέπειάς σου , θα ψάχνεις να ανταποκριθεί όπως ο Διογένης με το φανάρι μέχρι να σβηστεί και αυτό ). 
Τα "σκατά " έχουν πλημμυρίσει , κάποιοι χρειάζεται να τα καθαρίσουν και όχι να τα συμψηφίσουν με άλλα " σκατά".

Αν φθάσεις ένα βήμα πριν από το σημείο εκείνο του να μη ζεις ή να μη σου αφήνουν ούτε μέτρο να ακουμπήσεις την καλή κατ΄εσένα ζωή σου ΄ από την εγκληματική δράση και παράνοια του συστήματος - κράτους και ζητήσεις συνδρομή νομική ,πολιτική , δικαστική , ανθρώπινη , κ.α , στην χώρα που έδωσε τα φώτα του πολιτισμού και της φιλοσοφίας , στην χώρα που επαίρονται πνέοντες υπερηφάνεια και κομπασμό "μπαλκανο βλαχειάς ", " οι ψευτοπατριώτες " ( τι εφεύρημα ! όταν εμείς φτειάχναμε Παρθενώνες , οι κουτόφραγκοι τρώγανε βελανίδια! ) ,
θα σε στέλνουν με λαχανιασμένο ανεβοκατέβασμα από υπηρεσία σε υπηρεσία , από γραφείο σε γραφείο , από ώρα σε ώρα , από αναρμόδιο σε αναρμόδιο , μπορεί και φευ να σε πληγώσουν κιόλας με κανένα κινητό - πηγαίνοντά σε ΄εως την απόλυτη αγανάκτηση και την πλήρη παραίτηση .
Το μοτο των "φίλων " , μα μπορείς να αποδείξεις τίποτα;;, όλα είναι απολύτως ελεγχόμενα και μυστικά , τι να κάνουμε , κρίμα.
Κρίμα για όλους μας , κρίμα για μας , κρίμα για τον τόπο μας , κρίμα στα μούτρα τους.

Το κράτος δολοφονεί . Ποιός κυβερνάει ; μα  η αριστερά !
Θαυμαστικό , γιατί προσωπικά έχω νοιώσει στο πετσί μου το γκουαντάναμο και τα ναζιστικά άουσβιτς  του "δημοκρατικού " μας κράτους που χέρι και αγκαλιά με το πιο ακροδεξιό παρακράτος και τους " ψυχοπαθείς " εισαγόμενους  ( βλέπε  μηνυτήριες αναφορές μου και συστάσεις) πράκτορες και ντόπιους κανιβαλικούς διεστραμμένους δολοφόνους  , χωρίς τη θέλησή μας και χωρίς να το προβλέψω αφού με πιάσανε εξ΄απήνης  με τη βοήθεια της πιο άρρωστης διπρόσωπης σκύλας και καθώς πρέπει με δημόσιο λόγο χάρυβδης , με χτυπάνε με χημικές εστιάσεις , μεταλλοειδή που μετακινούν πάνω στα όργανά μου για την πιο άθλια μερίδα εξουσίας.
Με δικούς τους παρανοικούς και  ψυχαναγκαστικούς δισειδαιμονικούς ύπουλους νόμους και κανόνες "καμόρας " σε δείχνουν κάποιοι δικοί τους ( τσιράκια φασιστικά άλλα "καθώς πρέπει " και άλλα του "υποκόσμου"  και γιατί σε δείχνουνε , μα για να σε χημειοστολίσουν απ΄αέρα και να σου ξεσχίσουν όποια όργανά σου επιτάσσουν οι έμποροι της πύρινης θανατικής εξουσίας .
Και αν δεν σε βρουν να σε δείξουν , βαζουν κάποιους μηχανάκηδες  να περνούν με δυνατό ήχο για να τους ακούσεις ή βάζουν κάποιο δικό τους ελεγχόμενο "χάπατο " να κάνει τον ήχο από μηχανή σε"ρελαντί " κατάσταση.
Δεισιδαιμονία , αίμα , χημικές δηλητηριάσεις , καρκίνος , αυπνία , όπως απόψε ,που όλοι μας δείξανε για να πάρουν το κομματάκι  μερίδιό τους όλοι και τα κόμματα στο "ηλίθιο δολοφονικό " παιχνίδι των υπηρεσιών ;  Και εκεί που το σώμα παρόλα τα χημικά που πέφτουν στο φαληρέικο δέλτα , πάει να κλείσει  τα βλέφαρα , να ο "αρχιμάγιστρος " των  γκάγκστερ , που 'ολοι προστατεύουν από τι; μα για να σκοτώνει "γυναικόπαιδα - γέρους (ο πατέρας , ο συνάδελφος Αντώνης - ο γνωστός γείτονας, ο συγγενής ...και πολλοί άλλοι - θύματα αυτών όλων ) και να μοιράζουν την εξουσία εκεί που εντέλλονται .
Οίκτος μηδενικός , η πολιτεία προτιμάει να σκοτώνει αθώους( γιατί κάποιοι από την  ηγεσία της μας δείξανε )  για να μας τιμήσει με βασανιστήρια και στο τέλος ( όπως τώρα )τον καρκίνο.
Καποιοι γλυτώνουν με τον πλήρη έλεγχο και την υποταγ'η και το γλύψιμο του κάθε διεστραμμένου που έχει όμως τον έλεγχο με την π΄ληρη καταγραφή των πάντων για μας.
Έκκληση ¨ εμάς τους δημοκρατικούς πολίτες να μας αφήσουν να ζούμε ειρηνικά χωρίς χημικά , μέταλλα , νανοκάμερες και  ότι άλλο μας καθιστά ζώα με λουρί και καμιτσίκι, και αν οι΄άλλοι  ,τα άλλα κόμματα θέλουν να είναι  οι οπαδοί τους ( ;;;) και οι ακολουθούντες αυτούς ελεγχόμενοι πλήρως  και κατευθυνόμενοι μέσα από τα χιλιάδες ψέμματα και την αθλιότητα ας συνεχίσουν μόνοι τους , χωρίς εμάς ,  και εμείς ας  δουλέψουμε έντιμα για την ελευθερία μας και την ζωή σε ανθρώπινα επίπεδα.
Κύριοι κυβερνώντες ιδού η οδός της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού ? Απαλλάξτε μας από την σκλαβιά του απόλυτου ελέχγου ,που είναι ο πιο παλιός και ο πιο σύγχρονος Φασισμός./
Υ..Γ" οι νενέκοι δεν είχαν ακόμη και τώρα την δύναμη να τον σταματήσουν τον εγκληματία " που μας χτύπησε ακόμη και στην χολή( ακούσθηκε εδώ μέσα ίσως από τον κάτω 'οροφο  --ε τώρα που  φεύγουμε  ας σας δώσουμε και σας ένα δώρο  να το χρησιμοποιήσετε( εννοούσε τα λεγόμενα από τον θυμό  μου  για την κατάσταση που βιώνουμε και φταίχτη για "απραξία " μπροστά στο έγκλημα την κυβέρνηση , δηλ , εννοούσαν δ'ωρο στους αντιπολιτευόμενους ( οι οποίοι ελέγχουν μάλλον τον χώρο που βρισκόμαστε τώρα) .
Φανταστείτε  μας χτυπάνε οι ίδιοι αυτοί που μας χρησιμοποιήσανε χωρίς την θέλησή μας για εξουσίες και τώρα  θελουν να προσκομίσουν οφέλη από τον βασανιστικό θανατό μας οι "άλλοι - οι αντιπολιτευόμενοι"  για να τους καλούνε πάντα ( με όλους και για όλους είμαστε άριστοι δολοφόνοι κρατείστε μας !!

Βρέχει στον δρόμο , στις στέγες , μέσα στο σπίτι όμως βρέχει δηλητήριο ,που εισπνέουμε από τα αεροσυστήματα , που τα "κανιβαλικά τσουτσέκια" του ναζισμού ρίχνουν σωρηδόν , αφού έχουν βάλλει σύστημα ρίψης μέσα στο χώρο μας.
Απίστευτο θα βιαστείς μικροαστέ να σκεφτείς , εσύ που όλα τα κρύβεις κάτω από το χαλάκι σου και συμπεριφέρεσαι σαν να μη συμβαίνει τίποτα ΄και ας σκοτώνεις με την ανοχή και την δουλικότητά σου ΄ή την υποδοχή των εγκληματιών , γιατί θα σκοτώσουν τους άλλους , εσένα θα σε αφήσουν ,γιατί τους έμπασες μέσα στο σπίτι σου και συνεργάσθηκες μαζί τους .