Άνυδρο , αποξηραμένο τοπίο.
Μια βάρκα κάθεται μοναχικά στην ερημιά του τοπίου.
Έτσι και οι ζωές μας ρημαγμένες πια από τον " εφιαλτικό κόσμο της κοινωνίας του Όργουελ" , περιμένουν τους γενναίους σπορείς και καλλιεργητές της ελπίδας της Ζωής , της δημοκρατικής σαρωτικής επανεκκίνησης. 
Υπάρχει πιο απάνθρωπο και σκοταδιστικό , σοκαριστικό συναίσθημα από την αναμονή του τίποτα , δεν " γίνεται τίποτα" ,δεν θα αλλάξει κάτι , μένεις εκτός του κύκλου , παραδομένος στον τυφώνα .
Τι περιμένετε στην καθηλωμένη βάρκα , στο ΄σκασμένο χώμα , μόνο ο θάνατος περνάει από δω με τον αέρα και τα πουλιά που πάνε προς τον νότο.
Και κάποιες πατημασιές παλιών περπατητών δηλώνουν πως κάποτε ήταν παιχνιδίσματα ζωής εδώ , κάποτε που πίστευες ότι ο κόσμος είχε και ανθρώπους παλιάς κοπής, από εκείνους τους τρελούς που δε σηκώναν μύγα στο σπαθί τους.
Αυτούς ,που η ψυχή τους αν και σαρανταπληγιασμένη απροσκύνητη μένει. Αυτούς του ανθρώπους που κάνουν πράξη τη ρήση του μεγάλου μας συγγραφέα Ν. Καζαντζάκη
«"Ν' αγαπάς την ευθύνη
να λες εγώ, εγώ μονάχος μου
θα σώσω τον κόσμο.
Αν χαθεί, εγώ θα φταίω;||
Πού να βρω μια ψυχή σαρανταπληγιασμένη κι απροσκύνητη, σαν την ψυχή μου, να της ξομολογηθώ;

Αποχαιρετισμός στον φίλο μας Πάνο

Αν πεθάνω
αφήστε το μπαλκόνι ανοιχτό.
Το παιδί τρώει πορτοκάλια.
(Απ’ το μπαλκόνι μου το βλέπω)
Ο θεριστής θερίζει το σιτάρι.
(Απ’ το μπαλκόνι μου τον ακούω)
Αν πεθάνω
αφήστε το μπαλκόνι ανοιχτό.»-Φ. Γκ. Λόρκα
Αποχαιρετισμός στον φίλο μας Πάνο, τον όμορφο νέο Άνθρωπο , τον Κυρ Πάνο , όπως τον αποκαλούσαμε από εκτίμηση και σεβασμό , που η ζωή δεν του χαρίστηκε
και πολύ . Τον "πλήγωσε η καρδιά" , τον "πρόδωσε " το σώμα , τον απομόνωσε η κραυγαλέα " βαρβαρότητα " του σήμερα -
και μοναχός πια απέδρασε από την ταλαιπωρία των επίγειων για τα μεγάλα μονοπάτια , τα μονοπάτια που δεν έχουν επιστροφή!
/Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει./Κ. Καβάφης

" Νοιώθω να χτυπάμε τα κεφάλια μας στα σίδερα , πολλά κεφάλια θα σπάσουν , μα κάποια στιγμή θα σπάσουν και τα κάγκελα "
 Ν. Καζαντάκης.

Και έτσι μετά από τόσες "χαμένες φωνές" , " λέξεις με ένταση και οργή " , , τόσα " πήγαινε έλα " στους ανώτερους θεσμούς , έμεινε με το Κεφαλάκι του  στον πάγκο του Χασάπη.
Οι λέξεις μου φαίνεται στερεύουν σιγά σιγά , ή τις βρίσκει χωρίς ένταση  ότι  μπορούν να αφυπνίσουν κάποιον .Μα τ'οσα κλειστά αυτιά, τόση αλλοτρίωση, ή εξοικείωση στον  προ γραμμένο θάνατο ή τον θάνατο  ;
 Μάταιο να παλεύεις τα διεφθαρμένα , διεστραμμένα κατεστημένα ;
Μάταιο να παλεύεις το μακρύ σκοτεινό τρομακτικό χέρι , που απλώνεται σαν πανούκλα από πάνω μας;
Μάταιο η αγωνία για το δίκιο του "αγαθού", εσύ να παλεύεις την   ζωή και την αλήθεια, της με μόνη ασπίδα τον λόγο και τον ανθρωπισμό και να σε  περικυκλώνουν με τις προωθημένες θέσεις της υψηλής τεχνολογίας και συνομωσιολογίας , που κατέχουν ?
Λόγια ,λέξεις, κείμενα , σημεία , όλα αργούν να πάρουν το δρόμο τους , η κάθαρση και η εξυγίανση  θε νάρθουνε κάποτε , ποτέ;
Για παρηγοριά και ακόμη παλεύω , έχω στο "θηκάρι" μου κάποιες σοφές κουβέντες του μεγάλου Έλληνα Ν.Καζαντάκη .

[[ Υπάρχει στον κόσμο τούτον ένας μυστικός νόμος - αν δεν υπήρχε ο κόσμος θα ΄ταν από χιλιάδες χρόνια χαμένος  - σκληρός και απαραβίαστος : το κακό πάντα στην αρχή θριαμβεύει και πάντα στο τέλος νικάται ]].

Φωτογραφία 1, Τάκης Τλούπας
Φωτογραφία 2. Κώστας Μπαλάφας

Στη χώρα των λύκων ( παράφραση από τον Λουντέμη) , είναι μεσάνυχτα. 
Παλεύεις να μείνεις λίγο παραπάνω ξάγρυπνος , γιατί φοβάσαι τι σου επιφυλάσσει πάλι απόψε η νύχτα.

Από παντού μέσα , έξω, λίγο πιο κει , πιο πέρα και γύρω γύρω οι λύκοι παραμονεύουν κάποιο ανθρώπινο θύμα , που δεν  προστατεύεται από τους " ίδιους αυτούς λύκους" , με τον διττό παρανοϊκό ρόλο .
 Και σαν λύκος βρίσκω και δείχνω το θύμα μου ,σας,  και σαν κογιότ  το προστατεύω ξεσκίζοντας τις σάρκες του , με τρόπο σατανικό , που και η "νεκροψία " της καλά και αψόγως οργανωμένης κοινωνίας μας θα το προσπεράσει σαν φυσικά αίτια θανάτου .
Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα , πίσω από τους συμβολισμούς με λύκους και κογιότ.
Τι συμβαίνει στις ζοφερές μέρες που ζούμε και είσαι  ξύπνιος πάνω από τα πλήκτρα να προσπαθείς να στείλεις Μήνυμα σε  κάποιους , που μείναν άνθρωποι και στα δυό πόδια .
Ήρθαν όλοι απρόσκλητοι , ετσιθελικά , με την δύναμη της βίας και της υψηλής ή απάνθρωπης θα έλεγα τεχνολογίας  και άρχισε το σχιζοειδές , μεσαιωνικό παιχνίδι της εξουσίας , πέρα και χιλίδες μίλια μακριά από τη θέληση και τα δικαιώματα του υποψηφίου θύματος.
Παίζουν σαν τα ¨ποντίκια έχοντας τα τηλεχειριστήρια με την αντοχή του ανθρώπου , το μυαλό του , τα όργανά του , , όλα είναι στον έλεγχό τους και  ο τρόμος τρέχει με την απέραντη οργή και τη ν θανατηφόρα ανάσα σου , γιατί δεν ξέρεις πότε θα σου επιφέρουν και το καταληκτικό "χτύπημα".
Αν κάνεις τη ορθολογική κίνηση και απευθυνθείς στα διατεταγμένα όργανα της πολιτείας , πιστεύοντας σε απόδοση του δικαίου, τον σταματημό της με μαθηματική ακρίβεια θανατηφόρας πορείας , που επέλεξαν για το θύμα , τότε όλα αγριεύουν περισσότερο και προστίθενται όλο και περισσότεροι θύτες να σε "Δείχνουνε¨" .
Και αν φοβισμένος κα΄τω από την κουβέρτα σου προσπαθείς ούτε να αναπνεύσεις για να μη σε "βάλουνε πάλι στόχο κι απόψε , οπως χιλιάδες μέρες και νύχτες, τότε σου κοπανάνε μια "δέσμη ¨" θα το ονομάσω στα μηνύγκια , στο κεφάλι , πονάς , ουρλιάζεις πια εσύ σαν κογιότ από ανημπόρια και οργή και γράφεις αράδες , κάποιος θα καταλάβει πιστεύεις , κάποιοι θα μιλήσουν , θα καταραστούν μαζί σου , θα σηκωθούνε να πάνε να κοιτάξουν από το τζάμι έξω , ίσως κάτι διακρίνουν.
 Την ίδια νύχτα στη βουλή πολύβουο πλήθος με θέσεις - αντιπαραθέσεις , όλα για την δημοκρατκή  λειτουργία και την καλυτέρευση των θέσεων της έρημης χώρας , που έχει άλλο υποφερτό ένδυμα απέξω και από μέσα ,στα σκοτεινά άλλη αποκρουστική - μαύρη όψη .
Αυτή την όψη όποιος την γνωρίζει , τον κατευθύνουν ,όπως στην ταινία {dead Man}προς την λήθη στο επέκεινα.

Ισως χρειαστούν πολλά κείμενα , για την ελευθερία και την διαφυγή ,γιατί οι λύκοι είναι πολλοί εδώ μέσα και έξω , και ίσως σωπαίνουν , γιατί απόψε πάλι ουρλιάζανε οι άνθρωποι , . Το πονεμένο κεφάλι φωνάζει , όχι τίποτα , μα τίποτα δεν σας αφήνω να αγγίξετε ,....... αν λειτουργούσε και νικούσε το δίκιο και......

Μενέλαος Λουντέμης ( 1912-1977 ), Έλληνας συγγραφέας ,επονομαζόμενος και Μαξίμ Γκόρκι της Ελλάδας.

« Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα τα κάμω πάλι τέσσερα εγώ ! »

Το 1956 κι αφού ήδη έχει περάσει 8 χρόνια στην εξορία, μεταφέρεται στην Αθήνα για να δικαστεί -με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας- για το βιβλίο του «Βουρκωμένες μέρες» και συγκεκριμένα για το διήγημα «Οι λύκοι ανεβαίνουν στον ουρανό».
Αφού διαβάστηκε το κατηγορητήριο ερωτώμενος από τον πρόεδρο περί της ενοχής του απαντά: «Ναι, είμαι ένοχος. Όχι όμως γι’ αυτά που έγραψα, αλλά γι’ αυτά που δεν έγραψα και ακριβώς γιατί δεν τα έγραψα. Κατηγορούμαι ότι έγραψα για τους απλούς ανθρώπους, για τους ανθρώπους του μόχθου, για τους φτωχούς. Μα για ποιους έπρεπε να γράψω; Εγώ αυτούς γνώρισα, αυτούς αγάπησα, μαζί τους μοιράστηκα και τις χαρές και τις πίκρες μου. Δίπλα τους γεύτηκα κι εγώ την πίκρα της εκμετάλλευσης και της κοινωνικής αδικίας και ήταν οι μόνοι που μου συμπαραστάθηκαν. Γι’ αυτό και αισθάνομαι φταίχτης που δεν έγραψα όσα έπρεπε να γράψω γι’ αυτούς».
Στη συνέχεια καταθέτουν μάρτυρες κατηγορίας και υπεράσπισης. Ανάμεσά τους ο Κώστας Βάρναλης την κατάθεση του οποίου αξίζει να διαβάσει κανείς (στο βιβλίο «Η δίκη του Μενέλαου Λουντέμη», εκδόσεις ΟΛΥΜΠΙΑ – Στρουμπούκης που φοβάμαι όμως ότι είναι εξαντλημένο).
Τέλος ο Λουντέμης καλείται να απολογηθεί και κάνει μια αναδρομή στη ζωή του και περιγράφει μαζί με το δράμα το δικό του το δράμα ενός ολόκληρου λαού. Όταν φτάνει να περιγράψει το δράμα του παιδιού του όταν ο ίδιος βρισκόταν στη Μακρόνησο ο πρόεδρος παρατηρεί: «Απορώ … πώς δεν υπογράψατε μια δήλωση για να σώσετε από τη δοκιμασία εσάς και το παιδί σας…».
Και ο Λουντέμης απαντά: «Χρειάστηκαν εκατομμύρια χρόνια για να γίνουν τα τέσσερα πόδια δύο. Δεν θα τα κάμω πάλι τέσσερα εγώ!

Εγώ δεν είμαι παρά ένας στρατολάτης
ένας αποσταμένος περπατητής
που ακούμπησε στη ρίζα μιας ελιάς
ν’ ακούσει το τραγούδι των γρύλων.
Κι αν θέλεις, έλα να τ᾿ ακούσουμε μαζί.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΜΗΡΟΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΜΠΟΡΩΝ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ , ΠΑΡΑΝΟΙΚΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ ,ΙΣΩς ΠΟΛΛΟΙ ,ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΡΙΘΜΟΥς, ΕΚΤΙΜΗΣΕΙς ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΡΗΚΕ.

ΕΧΟΥΝ ΕΝΗΜΕΡΩΘΕΙ ΟΙ ΠΑΝΤΕς , ΟΙ ΑΡΧΕς ΕΝΝΟΩ , ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ,ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΚΑΙ ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΝ ΑΦΗΝΟΝΤΑς ΜΑΣ ΣΤΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΑ ΨΥΧΟΠΑΘΗΤΙΚΑ ΄"ΑΤΟΜΑ" , ΠΟΥ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑς , ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΜΑς ΚΑΙ ΟΤΙ ΑΛΛΟ ....

.
ΕΧΟΥΝ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙ ΠΡΟΗΓΜΕΝΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΚΑΜΕΡΕς ΕΝΤΟς ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ , ΥΠΟΧΕΙΡΙΑ ΤΟΥς ΠΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΤΗΝ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΚΑΙ ΔΗ ΣΤΙς  ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕς, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ.ΕΚΕΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟς , ΚΑΝΟΝΙΚΟς , ΟΛΟΑΝΘΡΩΠΟΚΑΜΕΡΕς ΚΑΙ ΓΛΕΙΦΤΕς ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ , " ΓΙΑ ΝΑ ΤΗ ΒΓΑΛΟΥΝ ΜΟΝΟ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΚΑΘΑΡΟΙ" . 

ΕΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟΕΙΔΕς ΑΠΕΝΑΝΤΙ , ΧΤΥΠΑΕΙ , ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑ ΧΤΥΠΑΕΙ ,ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ "ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ",ΠΟΥ ΜΕ ΤΟΥς ΚΩΔΙΚΕς ΤΗς ΠΑΡΑΝΟΙΑς ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ , ΓΙΑ ΝΑ "ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΒΓΑΛΕΙ ΑΝΘΟΥς ΑΙΜΑΤΟς, " ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΩΔΙΚΑ ΤΩΝ ΨΥΧΟΠΑΘΩΝ ΝΑ ΑΓΓΙΞΟΥΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ "ΔΟΥΛΕΙΑ" ΑΙΜΑ ΑΘΩΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΜΙΑς ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΤΑ ΕΛΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΚΑΜΕΡΩΝ ΕΝΤΟς ΤΟΥς , ΑΣ ΓΔΑΡΟΥΜΕ ΤΑ ΕΝΤΟΣΘΙΑ ΤΟΥ Ή Ας ΧΤΥΠΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΟΡΓΑΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟ ΚΑΙ ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑ.

ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΚΑΙ ΕΝΤΟς ΑΥΤΟ ΠΡΑΞΑΝΕ.

ΝΑ ΥΠΗΡΧΕ ΝΟΜΟς , ΚΡΑΤΟς ΕΥΝΟΜΟΥΜΕΝΟ , ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , ΤΙ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΤΗΝΗ , ΟΙ ΕΜΠΟΡΟΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΝΩΣΤΟΙ - ΑΓΝΩΣΤΟΙΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ!

ΑΛΛΑ ΜΟΛΙς ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ ΤΗΝ "ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥς " ΦΕΥΓΟΥΝ ΓΙΑ ΑΣΦΑΛΗ ΜΕΡΗ......

ΟΠΟΙΟς ΦΩΝΑΖΕΙ ΚΑΙ ΚΡΑΥΓΑΖΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗ ΖΩΗ , ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΠΟΥ , ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ , ΠΑΡΑΔΙΔΕΤΑΙ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΜΑΣΣΟΝΙΚΑ ΚΟΛΠΑ ΣΤΑ ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΩΝ , ΣΤΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ΄.ΚΑΙ ΟΛΟΤΑΧΩς ΣΤΟ ΘΑΝΑΤΟ , ΠΡΟς ΤΕΡΨΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΩΝ ΣΑΤΑΝΙΣΤΩΝ ΤΗς ΠΑΓΚΟΣΜΙΑς ΚΑΙ ΝΤΟΠΙΑς ΤΑΞΗς ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ .

Άνθρωποι και Ποντίκια

Εικόνες και πρόσωπα των μαύρων ημερών που ζούμε. 

΄Άνθρωποι με ηρωική αυταπάρνηση και συμπόνια να σώζουν ζωές 
και από την άλλη την σκοτεινή πλευρά του κόσμου μας να κάνουν ότι πιο βάρβαρο , άρρωστο , βασανιστήριο , θανατηφόρο , για να σε στείλουν στον θάνατο .
Οι εντολείς ίστανται εκεί , όπου αυτοί οι διεκπαιρεωτές ποντικοί τους ικανοποιούν τα αιμοβόρικα και θανατερά- άρρωστα σχέδιά τους, με περισσευούμενο " γλείψιμο" . 
Θα πει κάποιος ποια η βαρύτητα της δικής σου ζωής , εδώ καθημερινά πνίγονται δεκάδες , σκοτώνονται αμέτρητοι ;, συνηθίσαμε στον θάνατο, σαν κινηματογραφικό γεγονός πια.
Όμως υπάρχει και το κοιτάξτε "Προσοχή " κινδυνεύουμε το ίδιο σχεδόν όλοι αν δεν βοηθήσουμε να ξεσκεπαστεί αυτό το φρικτό , γλοιώδες , άρρωστο , φασιστικό , με επίφαση δημοκρατικότητας πρόσωπο του ναζισμού και του ολοκληρωτισμού , που σύρθηκε η χώρα μας αργά και μεθοδικά. Μας πιάσανε καθ΄΄ ύπνο , μας δικτυώσανε , παρόλα τα ουρλιαχτά μας και την πρόσκρουσή μ ας στα όργανα , ΄η θεσμούς , που έπρεπε να προστατεύουν σαν ασπίδα τα θεμελιώδη δικαιώματα του ανθρώπου και "δη" την ελευθερία βούλησης , τα δικαιώματά του , τη φωνή του, το άσυλο του.
Εδώ ύπουλα χρόνο με τον χρόνο τα είχαν καταπατήσει και αφαιρέσει όλα ,για να ελέγξουν σήμερα όλους μας , άλλους χωρίς την θέλησή τους και άλλους με τα σχετικά παραμύθια των " ποντικιών" με τη θέλησή τους .
Και αρχίσανε , α ! αφού σε βάλαμε , πρέπει να σε βασανίζουμε τώρα , και το κοροιδιλίκι , σε έχουν δείξει και βάλει για εξόντωση από πάνω ψηλά από το κράτος.... και σε παραδίδουν , όπως εμένα , άνευ της θελήσεώς μου σε έναν με " συναισθηματική ακαμψία " "βασανιστή και περιμένουν τι;
Το ΘΑΝΑΤΟ μας περιμένουν , ικανοποιημένοι από την σοδειά τους και την
ΔΥΝΑΜΗ που έχουν μοιράσει και πρέπει πια να την διαφυλάξουν κιόλας.
Για αυτό κάθε μέρα ακούς τόσους περίεργους θανάτους ,, όλοι γνωρίζουν , κανένας δεν υψώνει ανάστημα , όλοι φοβόμαστε ότι ο επόμενος για " εκτέλεση" θα είμαι ΕΓΩ.
Ίσως κάποτε λάμπαν με τις πράξεις τους οι άνθρωποι της προόδου και τα γινάτια των κακόψυχων και ο βαρβαρισμός τους τους οδηγούσε στα εκτελεστικά αποσπάσματα, σήμερα με τα έν δυο προγράμματα απο PC ;ή κινητό και ένας σκοτεινός βλαμενοχαρακτήρας κάνει την δουλειά του αποσπάσματος . Ναι , δολοφονούν κατα συρροή , συν το μεγάλο τους οπλοστάσιο , με τα χημικά ,που σε έχουν προετοιμάσει έτσι έτσι ώστε να σε βρίσκουν όπου πας και να σου " χαιδεύουν " το συκώτι , το κεφάλι , το χέρι , τα μάτια ,κ.τ.λ. Εδω κατοικοεδρεύουν όλα και 'ολοι τους , ΜΌΝΟ ΌΠΟΙΟς ΚΩΦΕΎΕΙ ΕΣΚΕΜΜΈΝΑ ΔΕΝ ΤΟΥς ΒΡΙΣΚΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥς ΒΛΕΠΕΙ .Ή νιπτει σαν ΠΙΛΑΤΟς ΠΟΝΤΙΟς, με το πονηρο μειδιαμα της εξουσίας, τας χείρας του. Τι θα γίνει λοιπόν θα μα ςαφήσετε στους ντόπιους ή τους εισαγόμενους βασανιστές , Ελέω Δημοκρατίας;;;;;;

Αντί γιορτινών ευχών  , μετά λύπης απέραντης σαν ωκεανού, καταγγέλλω ξανά και ξανά, μέχρι πότε , όπως το πάνε, έως το τέλος μας από τα χεράκια τους τα  άσπιλα - μαύρα!

Σας αρέσει ο κινηματογράφος; ναι και εγώ είμαι σινεφίλ, με ταξιδεύει και γενικά προσπαθώ να αποδράσω -όσο  και όπου - μας αφήνουν  τις μια- δύό ώρες ,που είμαι στην αίθουσα. και να ταξιδέψω μαζί με την  ταινία.

Όταν σε « ψεκάζουν ε » όμως με  καρκινογόνα χημικά , που από την οσμή και την επίδραση  είναι σαν να έκανες αξονική τομογραφία εγκεφάλου ,μένεις με το στόμα  να χάσκει μπρος σε μια   άβυσσο ενός διεστραμμένου φασισμού ,που όλο μας κυκλώνει.

Και μένεις εμβρόντητος όταν γίνεται σε μεγάλους κινηματογράφους όπως απόψε στο

Odeon Starcity Συγγρού ;

Φανταστείτε  τον πανικό ενός ατόμου εγκλωβισμένου  μέσα στην αίθουσα να εισπνέει τις παραπάνω καρκινογόνες ουσίες , μήπως και τους ξεφύγει κανείς και ζήσει υγιής , και τι σύμπτωση  προς το τέλος της ταινίας  «ένας άλλος κόσμος» , όπου ακραίες ναζιστικές ομάδες πολιτών  επιτίθενται στους χώρους καταλυμάτων  προσφύγων και μεταναστών , τότε ρίξανε και τις πιο δραστικές ουσίες , που χτυπάνε άμεσα τον εγκέφαλο.

Βούληση χρειάζεται για να σταματήσει πια αυτό το κακό , με τον εντοπισμό  ενός δικτύου προφανώς μεγάλου  ,που μένει στην σκιά και μένει ατιμώρητο , δεν λογοδοτεί για ενέργειες ,που εν δυνάμει σε προετοιμάζουν για ταξίδι στην Αχερουσία.

Επιτέλους η κάθε ανθρώπινη ζωή είναι αδιαπραγμάτευτα μοναδική και σεβαστή, και όλοι μα ’όλοι  οφείλουν να πληρώνουν προς παραδειγματισμό για τις «  παρά τον νόμο και το Σύνταγμά μας δολοφονικές τους πράξεις  και ενέργειες εναντίον της ζωής , του άλλου  , και δη αυτών , που είναι  αδύναμοι να αμυνθούν….